Yana

Lieve mooie Yana,

Je kwam bij ons in opvang omdat jouw personeel je na een aanrijding niet meer wilde hebben. Een beetje een verdrietig begin, maar dat leek jij je niet aan te trekken. Wij hadden werk voor de boeg! En wat heb ik een sterk en veerkrachtige dame gezien in jou! De eerste weken deed ik je drie keer per dag in bad, wat je helemaal niet leuk vond. Al snel ging je van op de handdoek plassen, naar je in een “inloopbakje” slepen wat je opvangpapa voor je geknutseld had, naar de gewone kattenbak! Jij dappere vechter van me! We deden elke dag oefeningetjes, tot je het beu was, dan knuffelden we even, en we begonnen opnieuw! Wij moesten en zouden opnieuw leren lopen! Ook daar ging je van jezelf vooruit slepen, naar een beetje afzetten met 1 achterpoot, naar op je vuisten een klein stapje zetten, naar wat meer stapjes, naar volledig zelfstandig terug wandelen. Ik noem het misschien beter waggelen, want je ganzenpasje zal er misschien voor altijd blijven inzitten. Maar lieve Yana, dat maakt hélemaal niets uit! Zo ben jij, en dat is prima!

Gisteren werd je geadopteerd. Ik had gevreesd dat, net zoals je oude personeel, niemand een katje zou willen waar iets niet aan klopte. Je had immers wel nog je waggel, kon niet hoog springen, kan geen hoge kattenbak en valt af en toe nog om. Maar je nieuwe mammie werd instant verliefd op jou. Ze bewoog hemel en aarde om je zo snel mogelijk te ontmoeten! En wat was dat een mooie ontmoeting. Jullie zijn twee dezelfde: allebei fysiek niet 100% oké, maar jullie grote hart maakt dat ruimschoots goed! Jullie hebben elkaar gevonden, en dat doet me deugd.

Lieve Yana, geniet van je huisje, voor jou alleen! Van je mammie, van jou alleen! En van de ruimte die je daar hebt, de grote ramen, de knuffels, de liefde, geniet van alles lieve schat! Want als geen ander weet jij dat het zomaar ineens gedaan kan zijn.
Ik hou van je, en lieve Yana waggelpoep, ik zal je nooit vergeten <3

Dikke dikke zoen!
Je opvangmama
(en een nog veel dikkere zoen van je opvangpapa)