Zooike

Lieve Zooike,
 
Daar ga je. Op weg naar je 4ever huisje. En daar heb ik best wel moeite mee. Wat ben je een schat.
Bang en schuw kwam je bij mij in de opvang: gered uit een afschuwelijke situatie op een boerderij in Leuven. Schimmel, vlooien en wormen. Het wit in je vacht oranje van de mest waar je bijna letterlijk uit werd getrokken. Een stoere boerenmeid die nog stoer moest worden. Toen de diagnose schimmel werd gesteld betekende dat voor jou in bad en medicijnen. Niet echt bevorderlijk voor het opbouwen van een vertrouwensband.
Na 5 weken behandeling en een controle bij de dierenarts bleek dat de schimmel agressief was en nog niet weg. De hele behandeling begon tot jouw en ons verdriet van voor af aan.
Gaandeweg merkte ik, als je weer kletsnat in een handdoek gewikkeld bij me op schoot zat, dat je me begon te vertrouwen. Je liet je lekker warm wrijven en rustig je pipet met medicijn toedienen.
Na een paar weken begreep je dat de bench geen straf was maar een slaapplekje voor de nacht en dat je er iedere morgen ook weer uit mocht. Eerst met een snelle sprint wegwezen maar later kreeg ik eerst een dikke knuffel en ging je op je rug liggen voor een uitgebreide aaisessie, voor je je op het speelgoed en onze katten stortte. Je zelfvertrouwen groeide met de dag. Zodra ik even ging zitten kwam je hard aanrennen en dook op mijn schoot. En daar bleef je het liefst de hele avond liggen om alleen maar even op te staan om mij een knuffel te geven. Je trok je enorm op aan onze katten: eerst aan Lizzy die je pleegmama werd en later , toen je zelfvertrouwen groeide , onze kater Willem, een nogal lui geval die door jou tot actie werd gedwongen.
Onze stoere boerenmeid kreeg praatjes en kreeg prinsessen maniertjes. Jou motto: ik bid niet voor bruun bonen, alleen voor royal canin en kattenpudding.
En nu ben je helemaal gezond, af en toe nog een beetje terughoudend, maar graag bij ons en met alles doe je mee. En dat betekent ook dat je klaar bent voor een eigen huisje en nieuwe baasjes. En die dienden zich heel snel aan. Ze zochten een vriendinnetje voor hun poes van bijna jouw leeftijd. Hoe mooi is dat.
Lieve Zooike, ik wens jou en je baasjes een lang en gelukkig leven toe. We zullen je missen, je vrolijke karakter, je streken en je affectie naar ons toe. En net zoals alle opvangkatjes voor jou, loop je de rest van ons leven met ons mee.
 
Een dikke knuffel van
Han en Steef