Zoula

Afstandskatje.
 

Gegroet lieve mensen.

Ik ben Zoula. Ik zag het levenslicht op 7 mei 2015 en toen is het allemaal heel snel gegaan. Een dame vond mij als kitten en ik mocht bij haar gaan wonen. Ik heb altijd binnen geleefd maar ik mocht wel buiten een luchtje scheppen in een harnasje met een koord aan. Maar sinds kort was ik met die beperkte vrijheid niet meer tevreden wat niet verwonderlijk is want ik ben een ongecastreerde kater en het is kattentijd hé? Enfin, om een lang verhaal kort te maken: ik werd dus onhandelbaar al begrijp ik niet waarom. Paren is toch de normaalste zaak van de wereld? Dat is toch gewoon ‘de natuur’?. Bon... als gevolg belandde ik vorige week in Villa Vagebond. Ik was serieus over mijn toeren en begon meteen klaaglijk te miauwen in mijn quarantainekooitje. Maar de verzorgers hebben mij getroost. Na een tijdje voelde ik mij al op mijn gemakje. Geloof je het niet? Kijk maar naar mijn filmpje! Die miraculeuze handen van de verzorgers doen echt wonderen. Ik kan daar zo van genieten dat ik ga kneden met mijn pootjes. 
Het goede nieuws is dat ik direct op zoek mag gaan naar een nieuwe thuis. Mijn kroonjuwelen zullen wel nog verwijderd worden maar ik eigenlijk vind ik dat niet zo erg. Dat nageslacht zal voor in een ander leven zijn . Naar ’t schijnt zijn er genoeg katjes. Mijn soort is niet met sterven bedreigd. Oef! Die ongerustheid was dus nergens voor nodig. 
Oke, genoeg gepraat! Geniet van mijn filmpje en hopelijk kan ik iemand overtuigen om mij te adopteren. Weldoende massages zijn verzekerd!

Dikke poot.
Zoula