Kattenpraat

Niet meer anoniem Gisteravond laat, kregen we een zeer ernstige spoedmelding te pakken in Nieuwerkerken. Er zou een kletsnatte, koude, ziek, ruikende, verzwakte kat in de garage van de meldster zitten. Eerste instantie durfde ze haar niet aan te raken. Onze vrijwilligster en tevens gastgezin, sprong in de auto, om in 40 minuten tijd ter plaatse te geraken. Onderweg hoorden we dat ze in een dichte doos in de garage was gezet... Daar aangekomen brak ons hart. We pakten een kletsnat ijskoud lijfje op. Ze was al erg verzwakt, en toen we haar snoetje zagen wisten we al genoeg. Snel in de verwarmde reismand met dekens en snuggles, verwarming op 10 en rijden maar!! Ondertussen was het al nacht geworden, en we kregen geen dierenartsen aan de lijn. Gelukkig was onze vrijwilligster heel ervaren, want thuisgekomen werd er eerst eerste hulp verleend, daarna werd haar snoetje ontdaan van alle korsten, en kreeg ze een warme lamp op haar gericht. Vervolgens bleef ze dierenartsen bellen. Sterre werd geen seconde alleen gelaten, en regelmatig werd haar temperatuur genomen. Ze was verschrikkelijk onderkoeld, en de thermometer sloeg niet eens aan.. Er werden dekens op de grond gelegd naast de bench, en met een troostende arm, en rustige woordjes, liet ze het poesje Sterre voelen dat ze niet alleen was. Daarna liet Sterre zich gaan en stierf ze in haar armen.. Sterre is een voorbeeld van een katje dat al heel lang ziek was en al heel lang zorg nodig had. Dit was niet van 1 dag. Niemand die haar zag? Zo eenzaam in de kou, zo ziek en anoniem. Dat breekt ons hart, want zij zal niet de enige zijn. We hebben haar zorg gegeven, liefde en warmte, maar we konden haar niet meer helpen. DAT raakt. Maar nu is ze gekend, ze heeft een naam, en we zullen haar nooit vergeten.