Kattenpraat

Ook Freya heeft een tumor... Het lijkt wel alsof de duivel ermee gemoeid is, want na Geesje en Billie worden we nu voor de derde keer op korte tijd geconfronteerd met een gezwel bij één van onze Buddy Katjes. Fiv-positieve Freya zit sinds eind november vorig jaar bij één van onze opvanggezinnen nadat ze gevonden werd aan scoutslokalen in Riemst. Ze hing daar al een tijdje rond, bedelend om voedsel en aandacht, en toen een zoektocht naar een eigenaar op Facebook en een chipcheck bij de dierenarts niets opleverden verwelkomden wij haar in ons midden. Freya's gezondheid is sindsdien al een hobbelige rit geweest. Kort na binnenkomst had ze te kampen met vocht op de longen - dat na een antibioticakuur gelukkig verdween - , daarna ontdekte de dierenarts een hartruis bij ons meisje en eind vorige maand bleek Freya een fikse blaasontsteking te pakken te hebben. Ongeveer gelijktijdig verscheen er echter ook een gezwel in haar nek, dat uiteraard meteen onderzocht werd door de dierenarts en waarvan een biopt genomen werd dat voor onderzoek opgestuurd werd naar het labo. Volgens de uitslag gaat het om een erg zeldzame tumor - zo zeldzaam dat onze dierenarts het nog nooit gezien had -, maar tot onze grote opluchting is hij wel goedaardig. Verder onderzoek zal moeten uitwijzen om welk soort tumor het net gaat, maar als hij blijft groeien - en dat lijkt voorlopig het geval te zijn - zal hij sowieso verwijderd moeten worden. Enkele dagen later ging Freya trouwens ook op bezoek bij de cardioloog voor haar hartruis en werd een milde vorm van HCM oftewel hypertrofische cardiomypathie vastgesteld, een vaak voorkomende hartafwijking bij katten waarbij de hartspier verdikt is. Voorlopig hoeft Freya daarvoor geen medicijnen en moet de aandoening enkel goed opgevolgd worden door middel van een halfjaarlijkse controle bij de cardioloog. En laat ons hopen dat Freya's gezondheid daarmee nu eindelijk in rustiger vaarwater terecht komt, want ons lieve dametje heeft in amper een paar maanden al heel wat voor de kiezen gekregen. Bovendien hopen wij na een paar tumultueuze en emotionele weken vooral ook dat we nu even gespaard blijven van tumoren en gezwellen bij onze opvangertjes, het is echt wel even genoeg geweest! Vingers en pootjes kruisen dus dat er betere, tumorloze tijden aanbreken!