Kattenpraat

Suzie en haar ontbering Onlangs kregen we een vraag via e-mail en Facebook. Er liep een zieke poes op een bungalowpark in de Ardennen. Ze was broodmager en duidelijk niet in orde. De meldster had een huisje gehuurd in het betreffende park, en maakte zich erg druk om dit trieste dier. Omstanders vonden het diertje ook sneu: " Ja, zielig he", kreeg ze menigmaal te horen, en vervolgens ging men weer verder met orde van de dag. Het verhaal bleef ons bij, en gisteren besloten we in te grijpen. Als we nu beiden elkaar halverwege tegemoet konden rijden, dan zouden we Suzie veilig kunnen stellen. Even snel wat regelen. De rit kon doorgaan, de andere collega was ook standby, en de collega van ons kattenasiel Villa vagebond was ingelicht. Oke, we vertrokken binnen 10 minuten. Zo gezegd, zo gedaan. Suzie had geen flauw idee.. ze was de honger en dorst gewend, ook de jeuk in haar vachtje hoorde er bij. Maar dat ze werd opgepakt, voor het eerst in haar leven, nietsvermoedend dat dit alles haar leven compleet zou veranderen? Dat wist ze niet. We schrokken van haar toestand. Haar botjes staken uit, haar vachtje zo slecht, uitgedroogd, pure ontbering. Ze heeft geluk gehad, een oplettende meldster, we denken maar niet te lang na over al die anderen die dit geluk NIET kennen. Welkom Suzie, laat alles maar los, jij krijgt jouw ultieme tweede kans. Aaitjes zijn fijn, accepteer maar dat alleen nog maar liefde op jouw pad komt, en nu heel goed eten en drinken!