Kattenpraat

Hart onder de riem Zwerfkat in Nood redt zwerfkatten. We werken met levende wezens, dus dat er veel emotie bij komt kijken ... is wel heel duidelijk. Maar toch wil ik even iets kwijt. Achter de schermen gebeurt er zoveel meer, we zetten niet alles op Facebook, kan ook niet, we moeten keuzes maken. Soms iets verdrietigs, vaak iets moois, een voorstelrondje, een verschil, oproep voor centjes, we wisselen het een beetje af. Maar wat niet iedereen weet, is dat we ook meldingen krijgen die zo verdrietig zijn. Veel aanrijdingen, doodzieke katten. We kunnen niet alle verdriet tonen, maar misschien vinden onze veldwerkers en gastgezinnen het fijn, wanneer we even stil staan bij hun verdriet, en de dieren. We kregen een melding uit Maastricht. Mimi werd al 12 jaar gevoerd door een dame, maar Mimi was verschrikkelijk ziek. Ze liep wankel, en haar bekje zat vol tumoren. Grote instanties kwamen niet eens meer opdagen, allerlei prive acties werden gestaakt. We zijn een Belgische organisatie, onze hulp werd gevraagd. We schreeuwen het niet van de daken, we besloten gewoon te helpen. Het dier was verschrikkelijk ziek. Een paar dagen hadden onze lieve veldwerkers nodig, en ze zat in de kooi, ze was gevangen. We zijn onmiddellijk naar onze dierenarts gereden, ze werd onder narcose gebracht, maar een operatie was te laat. We hebben Mimi moeten laten gaan... Als veldwerker werk je je te pletter, en hoef je geen pluimen, je doet het puur voor de dieren, er is enkel groot verdriet. Gisteren is er een kittentje ingeslapen. Ze kwam zo ziek binnen, we konden haar niet meer helpen. Maar er is meteen een band tussen opvanger en opvanggezin, dus het verdriet was heel groot, en de machteloosheid nijpend. Onze opvanggezinnen en vrijwilligers hebben een heel groot dierenhart, de liefde is voelbaar tijdens onze emailwisselingen en spoedtelefoontjes. Een steen op de maag, wanneer een diertje het niet redt. Maar hey, we werken met zwerfkatjes, ze komen helaas vaak in een verschrikkelijke toestand bij ons binnen. We doen wat we kunnen, meer dan dat. Maar elk diertje, of het nu een uur binnen is, of een week, heeft een gezicht en een naam. Nooit zullen zij in anonimiteit sterven. Ik wil al onze mensen achter de schermen bedanken voor hun inzet, tomeloze energie, en koester de mooie momenten. Er gebeuren vaak mooie dingen, en soms... moeten we loslaten. Kijk eens naar al die snoetjes die het wel redden, daar hebben jullie allemaal voor gezorgd. Dank je wel. Zorgzaam zonder grenzen