Kattenpraat

Darwin al 6 dagen aan de dwangvoeding Dit kleine mannetje kwam afgelopen maandag bij ons binnen. Hij lag bij mensen in de tuin, in zijn uppie. Hij was mager, benauwd, en enorm beroerd. Hij rochelde, snotterde en zijn oogjes waren ontstoken. Zijn schorre stemmetje liet ons weten dat hij honger had, alleen... hij rook niks en en had de kracht niet. De eerste dagen verbleef hij in de couveuse, beetje bijslapen, intensieve zorg, totdat hij eruit wilde en het beu was! Hij mocht verhuizen naar een bench met lekkere warme snuggles. We zijn nu 6 dagen verder en nog altijd is Darwin snotterig en heeft hij een rauw stemgeluid. Gelukkig ademt hij nu niet meer met zijn bekje open, en geeft hij op zijn manier aan wanneer hij honger heeft. Maar zelf eten? Nee, dat is nog te vroeg, wil hij niet. Dus krijgt hij 8x per dag voeding via een spuitje. Hij is snel moe, maar gelukkig klautert hij zelf dapper uit de bench, wanneer hij weer eten wil. Dan zit er een heel klein hummeltje bij de benen van zijn opvangmama te piepen. " Ah, wil je weer kereltje? Dan gaan we weer een lekker papje maken! Samen redden we het wel hoor knul." Hij krijgt een liefdevol aaitje over zijn wangetjes en de pap wordt weer bereid. Lieve Darwin, zo klein, maar zo schattig en sterk. We kijken uit naar de dag dat jij piept: " Geef dat bakje niet meer aan Fikkie, maar aan mij!!"