Kattenpraat

Je moet me gewoon even met rust laten, oke? Onlangs kregen we een melding uit Beringen, daar liepen al een paar dagen 2 kittens rond. We besloten een kijkje te nemen. Hmm, ze zijn nog niet zo heel oud, weekje of 8, die kunnen we wel vangen om te socialiseren. Vangkooi op scherp en hopla, in no time hadden we beet. Alle twee gevangen! Maar oei, oei wat waren ze bang... Toch wilden we hen even onderzoeken, dus opgerold in een handdoek, probeerden ze zich in alle bochten uit te wringen, want ze waren al tegen de muren opgevlogen! Bah, ze zaten helemaal onder de beestjes, eentje had zelfs een dikke teek midden op het koppetje. Vlooien, luizen, slechte vacht, de hele reutemeteut. Aan het werk! Dat was geen eenvoudige opgave, de stress level zat behoorlijk aan zijn piek. Maar wat moet dat moet, dus echt even behandelen, om daarna snel in de veilige bench weg te kruipen. We snappen het, we laten jullie nu eventjes. Gewoon even tot rust komen, buikje vullen en ervaren dat wij mensen het echt zo slecht niet bedoelen...