Kattenpraat

Lieve Vondel Je zat op een stoepje voor een deur, gewoon, te zitten. Wilde je hulp, of zocht je eten? Je zieke oogjes keken zo droevig. Maar je werd gespot en we werden gebeld. Of we nog een plekje voor jou vrij hadden. Ja Vondeltje, die hadden we. Je oogjes even verzorgen, een hapje eten, even knuffelen, en nu lekker op een warme kruik bijslapen, want dat verdien je... en straks? Vriendjes maken!