Kattenpraat

Julien, de kat die iedereen kende Eergisteren, kregen we een telefoontje van een gastgezin van ons. Ze was boodschappen gaan doen, en plotseling zag ze op de parkeerplaats, een graatmagere, zeer onderkomen kater zitten... Hij liet zich makkelijk strelen, en zijn oude blik, zijn continu gemiauw, het knokerige lijfje, verraadde al, dat hij er iets helemaal niet in orde met hem was. Er was een appartementencomplex grenzend aan de parkeerplaats. ""Oh die kat? Die zit hier al zo lang, hij krijgt van iedereen af en toe wat eten toegeworpen." Weer een ander gaf aan: " Ja hoor, die zit hier al effe." Blijkbaar een gekende kat... maar hij was wel doodziek. Na overleg, hup, mee de auto in, en rechtstreeks door naar onze dierenarts. Zeer foute boel! We moesten hem achterlaten, zodat hij een infuusje kon krijgen en de nodige medicijntjes. Ook is er bloed genomen. Julien zit in zijn laatste fase van nierfalen... Maar desondanks, geniet hij van de liefde, de warmte, het fijne eten. Hij mag nog eventjes met ons mee, bij ons gastgezin lekker in huis. Nog even de nodige en laatste zorg, en dan weten we dat er afscheid gaat komen. Maar hey, hij geniet nog te veel, dus ervaar nu maar eens, hoe het voelt, om binnen lekker warm te liggen. Na zoveel ontberingen, mag dat. x