Kattenpraat

Op de oprit Daar zat hij dan, op de oprit, de longen uit zijn kleine lijfje te schreeuwen. Hij was alleen, bang en hongerig. Hij woog maar 200 grammetjes, maar toch bleek hij al ietsje ouder te zijn, pak 'm beet, 4 weekjes. Ja hoor, kom maar lekker bij ons! Het was al wat later op de avond, en hij moest zsm wat voeding in zijn buikje krijgen. En daar was hij dan! Een klein bang katertje, over zijn toeren, sissend en spugend om zich heen. Mensen was hij niet gewoon, dat was duidelijk. Ook waren zijn oogjes goed ontstoken en hingen er al een aantal volgezogen teken aan zijn nekje. Bah! Maar dit kleine druktemakertje liet even zijn angst varen, dronk gulzig zijn flesje leeg, zodat hij daarna weer energie voor 10 had om duidelijk te maken dat wij stom waren. Ach mannetje toch, we zijn helaas niet onder de indruk hoor ;-) Hij kreeg de naam Pitt, vonden we wel toepasselijk. Vandaag is hij al wat gekalmeerd en mag hij al wat stapjes in de kamer zetten. Hey Pitt, je staartje gaat fier omhoog, ben je stiekem toch een beetje blij? Jij komt er wel lieve schat, die klik heb jij morgen of overmorgen wel gemaakt, vandaag loop je zelfs al stiekem op ons af, komt goed!