Kattenpraat

Achter de schermen… We delen lang niet alles. Simpelweg omdat de meldingen elkaar te snel opvolgen en omdat niet elk verhaal een mooie afloop kent. Zoals dat van Nestor. Twintig jaar lang leefde hij buiten. Hij kreeg eten van mensen met een goed hart, maar de laatste maanden ging hij zichtbaar achteruit. Hij vermagerde sterk, at bijna niet meer, dronk overdreven veel en raakte gewond aan zijn pootje nadat hij in glas trapte. Omdat hij moeilijk hanteerbaar was, vond een dierenarts dat verdere behandeling niet nodig was. Maar Nestor werd zieker… etterige ogen, compleet uitgeput, graatmager. Toen wij gebeld werden, zijn we hem meteen gaan ophalen. Infuus. Medicatie. Onderzoeken. En wat was hij lief, zo ongelooflijk lief! Alles werd gedaan wat mogelijk was. Hij werd tijdens opname drie dagen lang gespoeld. Nestor had helaas zwaar nierfalen. Zijn lichaampje was op. Na enkele dagen vechten moesten we hem laten gaan....verschrikkelijk. En net op zulke momenten lezen wij online reacties van mensen die denken dat asielen “geld verdienen” aan straatkatten. Dat kittens zomaar bij moederpoezen worden weggehaald vanwege verkoop. Dat asielen zouden “profiteren” van dierenleed. Awel, dit is voor die nare online helden achter hun schermpje: Wij zien dieren sterven. Wij rijden dag en nacht. Wij slapen amper tijdens piekperiodes. Wij maken keuzes die ons breken. Wij redden spoedgevallen, de kosten willen jullie niet weten. Minstens 500 euro is normaal. Voor 1 spoedmelding. Alleen al aan medische kosten geven wij jaarlijks meer dan 100.000 euro uit. Nee, dit is geen grap. Spoedopnames, operaties, infusen, medicatie, onderzoeken… En nee, dat bedrag wordt lang niet gedekt door donaties. Toch blijven we doorgaan. Voor katten zoals Nestor. Voor al die dieren die niemand als vangnet heeft. Voor de kittens, de gewonden, de vergeten zieltjes van de straat. Dus voor je opnieuw een harde mening online zet: Sta eens stil. Ken jij het volledige verhaal? Heb jij gezien wat wij zien? Heb jij ooit een dier moeten vasthouden terwijl het zijn laatste adem uitblies? Achter elk asiel staan mensen die elke dag alles geven. Geen profiteurs. Er moeten rekeningen betaald worden. Maar gebroken harten die blijven vechten. Slaap zacht lieve Nestor. En ook alle anderen die nooit op Facebook verschenen, maar voor altijd in ons hart zitten.