Kattenpraat

Waarom... Soms vragen mensen ons: Hoe houden jullie het vol. Weet je: "Omdat we niet anders kunnen." Terwijl er al MEER dan 200 katten in onze opvang zitten, blijven de noodmeldingen binnenstromen. We hebben eigenlijk geen plaats meer. De dierenartskosten blijven oplopen en de zorgen worden elke dag groter. Toch hebben we ons al 28 jaar aan één belofte gehouden: een spoedmelding laten we nooit in de steek. Dat is niet altijd gemakkelijk. De stress is enorm en het breekt ons hart. We doen regelmatig oproepen voor nieuwe opvanggezinnen. Daar komen gelukkig veel reacties op, maar van de tien mensen die reageren, is er vaak maar één die uiteindelijk ook echt katjes opvangt. Ondertussen blijft ons team doorgaan. Vrijwilligers, opvangmama's en opvangpapa's die dag en nacht klaarstaan. Die medicatie geven, flesjes maken, dierenartsen bezoeken, wassen, poetsen, troosten en knuffelen. Mensen die dit allemaal doen uit liefde voor dieren. Op hen zijn we ongelooflijk trots. En dan komt er gisteren (op een zondagavond) weer een telefoontje... Twee weken geleden werd een moederpoes en haar zes kittens uit Koersel gevangen. De kittens werden gecastreerd en gesteriliseerd en opnieuw buiten uitgezet bij de melder die hen verder verzorgd. De moederpoes werd elders herplaatst. Enkele dagen geleden merkte de melder dat één kitten al meerdere dagen doodziek was. Ze lag alleen nog maar stil, was broodmager en had geen kracht meer. Er was contact opgenomen met het plaatselijke asiel, maar omdat het om zwerfkatten ging, kon men niets doen.(?) Er werd geadviseerd om de gemeente te contacteren. Onze opvangmama reed gisteravond meteen ter plaatse. Daar bleek het niet om één ziek kitten te gaan... maar om drie. Nog diezelfde avond hebben we hen met spoed naar de dierenarts gebracht. Het kleinste kitten was er het slechtst aan toe. Ernstig uitgedroogd, veel te mager en compleet uitgeput. Ze moest meteen worden opgenomen en aan het infuus gelegd. De twee andere kittens waren gelukkig iets sterker, maar ook zij waren uitgedroogd en sterk vermagerd. Zij kregen vocht, dwangvoeding en de nodige medicatie. De kittens zijn ongeveer vier maanden oud en wegen amper 1 kilo. Dat zegt eigenlijk al genoeg over hun toestand.... Wat ons telkens opnieuw raakt, is dat er na het terugplaatsen van deze jonge kittens geen nazorg is. Ze worden eigenlijk opnieuw aan hun lot overgelaten wanneer ze ziek worden. Het voelt soms alsof we blijven dweilen met de kraan open. Maar één ding weten we zeker... Wij laten hen niet in de steek. Wil je ons helpen om ook deze drie kittens alle kansen te geven? Dan mag een donatie voor de spoedactie van de camping met de veertien katten ook gebruikt worden voor hun verzorging. Elke euro gaat rechtstreeks naar de dierenarts, medicatie, voeding en de zorg die ze zo hard nodig hebben. Sorry dat we alweer zo leuren... Dank je wel aan iedereen die met ons meeleeft, deelt of steunt. Zonder jullie zouden we dit simpelweg niet kunnen doen. Jullie zijn onze rots in de enorme branding. ❤️ www.ing.nl/payreq/m/?trxid=LDImM73ReCVhR8M4bAVgoO8tbBaGRsPW IBAN Belgie: BE11 0013 8231 3048 IBAN Nederland: NL29 INGB 0009 4803 75 ps zojuist hoorden we dat 1 kitten ( niet het katje op de foto) het niet gered heeft, we zijn gisternacht nog moeten oprijden naar een dierenarts, maar het mocht niet baten. Rust zacht kleintje 🌈