Kattenpraat

Duimen jullie heel hard voor mijn liefste broer Sjimmie? Sjors is een beetje radeloos, zijn grote broer ligt kritiek bij de dierenarts. Maar wat is er dan gebeurd? We kregen eergisteren een zeer verontrustend telefoontje van een dierenkliniek. Sjors en Sjimmie ( nieuwe namen) hadden een baasje. Maar omdat Sjimmie erg ziek was en de dierenarts onderzoeken wilde doen, koos de eigenaar voor euthanasie. Geen geld. Sjimmie had felle neurologische problemen. De dierenarts gunde hem een eerlijke kans en wij werden gebeld. Toen we zijn verhaal hoorden, besloten we borg voor hem te staan. De eigenaar werd gebeld met de vraag om toestemming. Ze gingen akkoord met 1 voorwaarde. Dat zijn broer ook mee mocht, die zou triestig zijn als ze uit elkaar werden gehaald. De beide broers bleken met niks in orde te zijn. Niet gecastreerd, nooit gevaccineerd en tot voor kort liepen ze gewoon nog buiten. Wederom: Er was geen geld voor castratie. We besloten Sjors absoluut ook aan te nemen, niet alleen omdat het broers waren, maar ook omdat we bang waren dat zijn toekomst er niet rooskleurig zou uitzien. De dierenarts woonde niet naast de deur, was toch een kleine anderhalf uur rijden. Een race tegen de klok. We konden hem meteen binnenbrengen bij onze dierenarts, waar hij meteen medische zorg kreeg. Sjimmie was uitgedroogd, hoge koorts, zijn ogen gingen alle kanten op, tremors over het lichaam. Meteen aan het infuus en bloedanalyse. Sjors mocht tijdelijk even bij hem in de kooi, omdat ze echt veel steun aan elkaar hadden. Sjors kreeg daarna een castratie dat was dat maar alvast gedaan. En toen kwam het een vermoeden dat Sjimmie was vergiftigd.... Hij kreeg antigif toegediend en nu is het bang afwachten. Hij heeft nog altijd spasmes. Broer Sjors mocht alvast naar ons opvanggezin, in bange afwachting van zijn broer. Ja wij duimen mee lieve Sjors, heel heel hard, wij willen zo graag dat jullie straks weer saampjes zijn. Kom op Sjimmie, vechten jongen, het leven lacht jou straks toe, Kom op!