Kattenpraat

Noga Ik ben Noga! Een cypers dametje met witte sokjes en met mijn 15 jaar mag ik mezelf ondertussen met trots een echte oma noemen. Mijn leven zag er lange tijd wat anders uit dan dat van de meeste huiskatten. Ik woonde buiten en had daar gelukkig een klein schuilplekje en mensen die me eten gaven. Toen ik in de opvang kwam, was al snel duidelijk dat ik wat extra hulp kon gebruiken. Mijn vacht zat vol dikke klitten en ik liep nogal stijfjes. Na een goede scheerbeurt en onderzoek bleek dat ik spondylose aan mijn rug en bekken heb. Gelukkig krijg ik daar nu iedere maand een prikje voor. En dat helpt enorm! Ik beweeg een stuk soepeler en voel me duidelijk veel beter. Ik ben bijna doof, maar dat betekent niet dat ik minder enthousiast ben als mijn mensjes eraan komen. Zodra ik doorheb dat er iemand is, ben ik namelijk héél blij. Ik ben een echte knuffelkont. Ik begroet je uitgebreid en probeer zo snel mogelijk op je schoot te kruipen! Daar kan ik heerlijk liggen terwijl jij mij aait. Onder mijn kinnetje, over mijn buikje, ik ben nogal dol op aandacht ;-) En vergis je niet: er zit nog steeds een klein jagertje in deze oude dame. Geef mij een veertje en ik ga ervoor! Dan komt mijn innerlijke kitten ineens weer tevoorschijn. Daarna moet ik natuurlijk wel even bijkomen van al die topsport. Andere dieren vind ik prima, zolang ze mij maar een beetje met rust laten. Ik heb graag mijn eigen ruimte en geef eerlijk toe: mijn mensjes deel ik liever niet. Ik heb graag alle aandacht voor mezelf. Daarom zoek ik een rustig huisje waar ik lekker van mijn pensioen mag genieten. Een appartement is voor mij helemaal prima. Grote buitenavonturen hoeven niet meer, een warm mandje, fijne mensen en vooral veel aandacht vind ik véél belangrijker. Dus... wie heeft er een plekje voor een lieve, eigenwijze oma? Liefs, Noga kattenbemiddeling@zwerfkat.com adoptieformulier: https://drive.google.com/.../1FAIpQLSfQw2TdYjqgWC.../viewform?ddrp=1#