Kattenpraat

Max is gestorven.... ons leucose positieve opvangkatje Het mocht niet zo zijn, wat komt dat keihard binnen zeg. Zijn opvangmama heeft een afscheidsverhaaltje geschreven: "Mijn liefste Max, Dit is niet het afscheid waarop ik gerekend had... We wisten dat kattenleucose een onzekere diagnose is en dat jouw leven wel eens een kortere houdbaarheidsdatum zou kunnen hebben dan dat van de meeste katten, maar toch ging ik er niet vanuit dat het zo snel zou gaan. Kanker is een smerig beestje en je was er jammer genoeg niet tegen opgewassen. Ik mis je heel erg maar prijs me vooral heel gelukkig dat ik maar liefst 10 maanden van jouw gezelschap heb mogen genieten als opvangmama. En dat het gezellig was 😍 Ik zei wel eens om te lachen dat het dringend tijd was dat je eindelijk geadopteerd werd, want dat ik veel te gehecht aan je begon te geraken. Hoe kon het ook anders? Je was de allerliefste, de schattigste slaper, de luidste babbelaar en de beste vogelvanger-achter-het-raam. Ik had je zo een forever home toegewenst waar je nog veel ouder mocht worden, maar ik hoop dat die 10 maanden bij mij voor jou even leuk waren als dat ze voor mij zijn geweest. Als er een hemel bestaat, ben jij daar nu zeker al mekkerend vogeltjes aan het 'vangen' en elke dag op het bed aan het slapen (ook al mocht je eigenlijk niet in de slaapkamer komen 😉). Dikke knuffel van je opvangmama ❤️"