Kattenpraat
17 november 2026
Buddykat
Cooper Rode katjes hebben een bijzondere aantrekkingskracht voor veel mensen. Is het die opvallende kleur, het feit dat ze vaak gezien worden als lief, gezellig en sociaal of toch de associatie met leukerds zoals Garfield en Dikkie Dik? Hoe het ook zij, onze roodharige vriendjes laten steevast heel wat hartjes sneller kloppen. En laat ons momenteel nu net een wel heel mooi rood exemplaar in de opvang hebben: Cooper. Cooper dook een tijdje geleden op in de straat van een lieve dame en haar dochter. Ze voorzagen het ventje regelmatig van een bakje eten, maar op een gegeven moment zagen ze iets alarmerends: Cooper mankte en had een opgezwollen poot. De dame besloot meteen hulp in te roepen, maar toen ze naar het plaatselijke dierenasiel belde werd ze doorverwezen naar de politie, en toen ze naar de politie belde werd ze doorverwezen naar het plaatselijke dierenasiel... š Omdat dit uiteraard niks oploste, kwam de dame uiteindelijk bij ons terecht, en wij gingen direct ter plaatse om een vangkooi te installeren. Cooper had echter niet veel zin om zich te laten vangen, dus we moesten heel wat geduld opbrengen, maar na een paar dagen hadden we dan toch succes en konden we deze knappe kerel eindelijk helpen. En hulp had hij zeker nodig, want na onderzoek bij de dierenarts bleek het pootje van de FIV-positieve Cooper er heel slecht aan toe. Hij moet ooit een breuk gehad hebben die niet verzorgd geweest is, met als resultaat dat het bot in zijn hoge linkervoorpoot compleet verdwenen was... šEen amputatie was de enige manier om Cooper te bevrijden van de pijn, dus werd zijn linkervoorpoot chirurgisch verwijderd. Die amputatie ligt inmiddels alweer even achter ons en Cooper redt het meer dan prima met zijn drie pootjes! Zoals de meeste katjes heeft hij zich probleemloos aangepast aan het leven met een pootje minder en loopt, rent en springt Cooper alsof hij nooit anders heeft geweten. Ook in Coopers gedrag zien we een voorzichtige positieve evolutie. Want waar hij binnenkomst zeer schuw en angstig was en zich absoluut niet liet aanraken, trakteert Cooper zijn opvangmama ondertussen al op oogkusjes en streeltjes langs haar been. We geven hem rustig de tijd om zelf te beslissen hoe dichtbij hij ons wil laten komen, en als Cooper toch te schuw zou blijken om als huiskatje te leven respecteren we dat uiteraard. Meer zelfs, dan zit hij op de ideale plek: Coopers opvangmama huisvest namelijk de Feral FIV Friends Club, oftewel een groepje schuwe FIV-positieve en ex-Buddy Katjes die door haar geadopteerd zijn en hun eigen plekje in huis hebben met prachtige buitenren waar zij in alle vrijheid Ć©n met alle nodige zorg en liefde mogen wonen. Kortom, hoe het ook uitdraait de toekomst ziet er goed uit voor Cooper. Dit prachtige mannetje zal er sowieso nooit meer alleen voorstaan en zal sowieso een mooi leven krijgen, dus welkom, lieve Cooper! ⤠PS Foto is van bij binnenkomst met nog niet geamputeerde pootje