Kattenpraat

Bob Hij heeft ons al flink wat kopzorgen en slapeloze nachten bezorgd, onze Bob. Deze knappe kerel kwam een tijdje geleden naar ons na een hartverscheurend mailtje van zijn toenmalige eigenaars. Bob was namelijk aangereden door een auto en hield daar een verlamde blaas, darmen en staart aan over. En hoewel er oorspronkelijk een 50/50 kans gegeven werd dat Bob daar terug gevoel in zou krijgen en deze situatie dus maar tijdelijk zou zijn, bleek al snel dat er een luxatie in een wervel zat en de verlamming daardoor permanent was. Dat maakte de zaak natuurlijk een stuk gecompliceerder, aangezien het betekende dat Bobs blaas en darmen voor de rest van zijn leven handmatig gestimuleerd en leeggemaakt zouden moeten worden, en leidde ertoe dat, indien er geen andere oplossing voor Bob gevonden werd, hij ingeslapen zou worden... Dat wilden we natuurlijk niet laten gebeuren, en omdat wij al redelijk wat ervaring hebben met katjes met verlamde blaasjes en darmen besloten we Bob over te nemen. Zo gauw hij bij ons was werd echter al snel duidelijk dat de situatie bij Bob heel wat moeilijker lag dan verwacht, want zijn blaas bleek enorm verhard en opgezwollen en daardoor zo goed als onmogelijk leeg te maken. Een bezoekje aan de dierenarts leerde ons dat arme Bob ook nog eens een zeer ernstige blaasontsteking te pakken had, en hij ging dan ook meteen aan het infuus. Een paar dagen lang was de situatie erg zorgwekkend, het was erop of eronder voor Bob, maar uiteindelijk mocht hij dan toch zijn intrek nemen bij ons opvanggezin dat erg veel ervaring heeft met verlamde blaasjes en was het gespannen afwachten of die zo moeilijk leeg te maken blaas nu wel zou gaan meewerken - daar zou Bobs toekomst namelijk van afhangen... Ondertussen zijn we een paar weken verder en kunnen we tot onze grote opluchting melden dat het goed gaat met Bob! Zijn blaas is nu behoorlijk vlot leeg te maken - iets wat Bob behoorlijk stom vindt maar wel braafjes toelaat - , zijn verlamde staart is geamputeerd zodat die hem niet meer in de weg zit en zijn darmen, dat is momenteel nog een beetje behelpen met af en toe een klein ongelukje, maar ook daar komt het vast wel goed mee. Nu hij uit de gevarenzone is geniet onze vriend ook met volle teugen van het leven: rennen, klauteren, spelen, Bob is één brok energie en de ondeugd straalt uit zijn pretoogjes. Lief en sociaal als hij is springt 'ie trouwens ook al eens graag binnen bij de buren van het Buddy Kat-asiel vlak naast de deur om daar wat te gaan buurten en knuffels te schooien bij de verzorgers. Ja, onze Bob heeft een tweede kans gekregen en die grijpt hij met alle vier zijn pootjes tegelijk aan! En het is hem zo gegund, dus van harte welkom bij de bonte bende van Buddy Kat, lieve Bob! ❤