Kattenpraat

Maddie heeft het niet gehaald... Wat hadden we hier graag goed nieuws gebracht... We hadden jullie zo graag willen vertellen dat Maddie haar gezondheidsproblemen overwonnen had en het prima stelde. Maar helaas ziet de realiteit er helemaal anders uit en moeten we hier tot ons grote verdriet schrijven dat onze Maddie het niet gehaald heeft... We vertelden vorige week al dat het er niet al te best uitzag voor Maddie. Want nadat ze eind februari van de dodelijke spuit gered werd - haar baasje wilde haar laten inslapen wegens onzindelijkheid... - en vervolgens de insuline ze nodig had om haar diabetes onder controle te houden niet aansloeg - met de nodige gezondheidsproblemen tot gevolg - , dook er begin vorige week weer een nieuw obstakel op Maddie's pad op. Ons meisje kreeg het namelijk opeens erg benauwd en ademde zwaar, en na onderzoek bij de dierenarts bleek dat veroorzaakt te worden door een soort weefsel rond haar hart. Dat gecombineerd met bloedarmoede en een gebrek aan bloedplaatjes zorgde ervoor dat de dierenarts in de richting van een tumor of longontsteking dacht. Al met al geen goed vooruitzicht, maar Maddie was levendig, at prima en had er nog steeds zin in. We besloten dus om haar, na een paar dagen aan het infuus in de dierenartsenpraktijk en met de nodige medicatie, terug mee naar huis te nemen en af te wachten hoe haar toestand evolueerde. We hoopten, duimden en brandden kaarsjes, maar jammer genoeg ging Maddie's toestand enkel achteruit in plaats van te verbeteren. Er moest dus een keuze gemaakt worden, een hartverscheurende keuze die we niet hadden willen maken: het was tijd om onze lieve Maddie los te laten... Een beslissing uit liefde, hoeveel pijn het ook deed, want soms is liefde net dat: loslaten... In het bijzijn van haar opvangmama - die we zo dankbaar zijn voor haar liefdevolle zorg voor Maddie - mocht onze schat in alle rust, warmte en zachtheid haar oogjes sluiten. Met nog een zachte aai en een kusje op haar voorhoofd stak Maddie de regenboogbrug over om daar met al onze geliefde Buddy Katjes die haar voorgingen te gaan spelen... Lieve Maddie, wat hadden we je graag langer bij ons gehad en zoveel meer tijd gegund, maar wat zijn we ook blij dat je op ons pad gekomen bent. We zijn blij dat we je alle kansen hebben kunnen geven die je verdiende, dat we die paar weken van je lieve gezelschap hebben kunnen genieten, dat we je hebben kunnen verwennen met al onze liefde, warmte en zorg, dat we tot het einde aan jouw zijde hebben kunnen staan. We zijn blij dat we je gekend hebben. Rust zacht, meisje van ons... 💔