Kattenpraat

Het zit Maddie niet mee... Arme Maddie maakt de laatste tijd namelijk de ene tegenslag na de andere mee... Eerst kwam er een einde aan haar rustige leventje bij haar baasje toen ze gediagnosticeerd werd met diabetes. De dagelijkse spuitjes insuline die vanaf dan nodig waren waren het probleem niet - die liet Maddie braafjes toe -, wel het feit dat ze opeens in huis begon te plassen. Er volgde dus een bezoekje aan de dierenarts met de niet mis te verstane vraag om Maddie in te laten slapen... Gelukkig wou de dierenarts in kwestie niet op dat verzoek ingaan en wist ze de eigenaar in plaats daarvan te overtuigen om Maddie af te staan. Zo kwam dit al wat oudere dametje bij ons terecht, gered van de spuit, maar dat was nog niet het einde van de ellende... Eerst was er een probleem met de insuline die Maddie zo hard nodig heeft om haar suikerspiegel stabiel te houden. Die sloeg namelijk niet aan, waardoor de waarden van ons meisje erg hoog bleven. We probeerden het met andere insuline, maar ook die bracht geen zoden aan de dijk. Daarom stapten we uiteindelijk over naar een gloednieuw - en zeer duur - product dat oraal toegdiend moet worden - zo was Maddie ineens ook verlost van die vervelende prikken. Tot onze grote vreugde deed dit product perfect wat het moest doen en was Maddie's diabetes dan toch eindelijk onder controle. We hoopten dan ook dat het ergste achter de rug was voor onze schat, maar begin deze week liep het jammer genoeg opnieuw mis... Maddie begon slecht te eten, viel pijlsnel af, liep wankel en rook chemisch uit haar bekje. Toen ze ook nog eens zwaar begon te ademen, werd het een spoedritje naar de dierenarts. Ons oudje ging meteen aan het infuus en er vond een hele batterij onderzoeken plaats. Daaruit bleek dat Maddie een soort van weefsel vlakbij haar hart heeft zitten en ook sterke afwijkingen in het bloed vertoont: ze heeft amper bloedplaatjes en bloedarmoede. De oorzaak is momenteel nog onduidelijk: een tumor, of misschien een longontsteking? Ondanks deze zoveelste tegenslag op korte tijd ziet Maddie zelf het nog steeds helemaal zitten: ze eet heel goed en voelt zich eigenlijk niet slecht, dus we willen geen overhaaste beslissingen nemen en haar alle kansen geven. Daarom is Maddie ondertussen terug thuis bij haar opvangmama, nog steeds met een zware ademhaling en nog niet uit de gevarenzone, maar ook met een medicijnenkuur van 10 dagen en heel veel vechtlust. Wanneer de kuur is afgelopen wordt een nieuwe foto van haar borstregio genomen en zullen we meer weten, tot dan is het afwachten, hopen en duimen geblazen... Kom op lieve Maddie, we geloven in jou, je kan dit overwinnen! PS Maddie's onderzoeken en behandeling kosten ons weer heel wat centjes. Uiteraard is ons meisje dit waard en betalen we dit daarom met alle liefde, maar wie Maddie graag helpt met een kleine bijdrage kan dat via: www.ing.nl/payreq/m/?trxid=uU7pouDoe5pFdFbdxqiA86XNf2AVq88C BE11 0013 8231 3048 Alvast heel erg bedankt!❤