Kattenpraat

Harry is geadopteerd! 🥳 Het is een fenomeen waar de meeste opvangmama's vroeg of laat wel eens mee geconfronteerd worden: dat ene katje dat je hart zodanig weet te raken dat afscheid nemen onmogelijk wordt en het beestje in kwestie dus voorgoed mag blijven. Dat overkwam dit keer het gastgezin van Harry, want zij adopteerden eerder deze week dit dappere mannetje en veranderden zijn tijdelijke thuis zo in zijn 'voor-altijd-thuis'! En dat is meer dan verdiend voor Harry, want hij heeft een hele weg afgelegd. Begin dit jaar kwam Harry op een ietwat ongewone wijze op ons pad toen wij in een post op Facebook getagd werden. Een ander dierenasiel slaakte daarin een noodkreet omdat Harry bij hen zat weg te kwijnen. Dit gevoelige kereltje voelde zich miserabel in het asiel, hij had duidelijk nood aan een meer huiselijke omgeving en daar was het asiel dan ook met spoed naar op zoek. Eén van onze volgers las Harry's verhaal en dacht meteen dat wij hem bij Buddy Kat konden bieden wat hij nodig had. Eén blik op de foto bij de post en de trieste oogjes van Harry die ons daarop aankeken en we mailden het dierenasiel meteen dat we wilden helpen. Enkele dagen later mochten we Harry al verwelkomen en kon zijn weg naar een gelukkiger leven beginnen. Eerst in ons Buddy Kat asieltje, waar hij zijn eerste voorzichtige stapjes zette om mensen terug te leren vertrouwen, en later bij ons opvanggezin, waar ons verlegen kereltje nog meer kon proeven van het leven in een warme, huiselijke omgeving. Het deed Harry duidelijk deugd, want langzaamaan begon hij beetje bij beetje open te bloeien. We zagen hem spelen, contact zoeken met zijn opvangmama's, mee op de bank relaxen en genieten van knuffels. Harry liep eindelijk met zijn staartje fier in de lucht en voelde zich dankzij de liefde en het geduld van zijn gastgezin weer goed in zijn velletje. Moedige Harry mocht dus op zoek gaan naar zijn eigen huisje, maar veel interesse was er jammer genoeg niet voor hem in de maanden dat hij ter adoptie stond... Tot we vorige week plots een berichtje kregen van Harry's opvangmama's: zij wilden Harry graag zelf adopteren. Er was een sterke band gegroeid, Harry voelde zich goed bij de andere twee katten - oude bekenden Plato en Faro, waarvan die laatste ook een opvangertje is dat is 'blijven plakken' 😉 - en het huis en hart van het opvanggezin waren groot genoeg om nog een katje te verwelkomen, dus wat hen betrof was Harry thuis! Nou, wat ons betrof ook, dus werden de adoptiepapieren getekend en maakt Harry nu officieel deel uit van het gezin van de opvangmama's! Lieve Harry, je hebt het niet gemakkelijk gehad, maar wat een transformatie heb jij doorgemaakt! Van een kil hokje in een dierenasiel naar een warme mand, van een eenzaam katje dat alle hoop opgegeven leek te hebben naar een vrolijke, zelfverzekerde knuffelaar, van oogjes die pure wanhoop uitstraalden naar oogjes die stralen van levensvreugde. Je hebt samen met je opvangmama's zo hard gewerkt om opnieuw gelukkig te worden, en we zijn dan ook ontzettend trots op jou en enorm gelukkig dat jij en je opvanggezin voor altijd samen blijven. Geniet er dus van, lieverd, want die toekomst die ooit zo somber leek oogt nu heel rooskleurig! ❤