Kattenpraat

Hugo Update Ook Hugo komt nog eens piepen, en nu gelukkig zonder dat vervelende gezwel dat hem zoveel last bezorgde. Want misschien herinneren jullie je de beelden nog wel die we postten toen Hugo bij ons binnenkwam, waarop te zien was hoe hij ongemakkelijk rondhinkelde door een grote bult op één van zijn achterpootjes. Deze kerel had dringend hulp nodig, dat besefte ook de melder in wiens tuin Hugo rondstrompelde, dus er volgde een telefoontje naar ons. Zo gauw we het filmpje bekeken dat de melder ons van Hugo had doorgestuurd schoten we dan ook meteen in actie: we sprongen in de auto, gingen ter plaatse en konden de mankende Hugo gelukkig snel vangen. Daarop reden we onmiddellijk door naar de dierenarts, waar Hugo - die trouwens ook positief testte op fiv - onder narcose ging om het gezwel te verwijderen. Na onderzoek bleek het te gaan om een vieze, stinkende massa waar een fikse ontsteking inzat. Of het daarbij om een goed- of kwaadaardig gezwel ging was op dat moment niet uit te maken omdat we niet wisten hoe snel de massa gegroeid was. Om dat te weten te komen, konden we alleen maar afwachten: een goedaardig gezwel zou definitief wegblijven, een kwaadaardig zou zeer waarschijnlijk weer teruggroeien - en zou helaas ook betekenen dat Hugo's aangetaste achterpoot geamputeerd zou moeten worden... Ondertussen zijn we een dikke twee weken verder en heeft Hugo een eerste check-up bij de dierenarts achter de rug, en we zijn voorzichtig optimistisch: de wonde is mooi geheeld en - belangrijker nog - het gezwel is niet teruggegroeid! Het ziet er momenteel dus naar uit dat Hugo zijn pootje zal kunnen houden, en er is nog meer goed nieuws: onze vriend is namelijk verhuisd naar een andere opvangmama waar hij een prachtige buitenren tot zijn beschikking zal hebben. We vermoeden dat Hugo daar veel deugd van zal hebben, want het samenleven met mensen bezorgt hem nog erg veel stress. Hugo is namelijk een erg schuw en angstig kereltje dat vermoedelijk weinig (positief) contact met mensen heeft gehad en panikeert wanneer we te dicht in zijn buurt komen. Hij maakt wel heel voorzichtig heel kleine stapjes vooruit, zo durft hij sinds kort al blijven zitten wanneer zijn opvangmama de kamer binnenkomt in plaats van zich halsoverkop te gaan verstoppen. Zoals steeds geeft Hugo uiteraard het tempo aan, maar we hopen dat de vrijheid van de frisse buitenlucht en het contact met Ourthe en Thomas, twee andere schuwe katjes die bij de opvangmama verblijven, hem zullen helpen om zich wat zelfzekerder te voelen. Neem daar nu dus maar lekker je tijd voor, Hugo, en onthoud dat niks moet en alles mag, want wij accepteren je zoals je bent en zijn er hoe dan ook onvoorwaardelijk voor jou ❤