Kattenpraat

De pechweek van Koos... Afgelopen week was niet de week van Koos, en dan drukken we ons nog zacht uit... Het zat onze anders zo lieve en vrolijke jongen namelijk echt even niet mee op gezondheidsvlak. De ellende begon begon vorige week met een erg zielig ogende Koos die teruggetrokken in een hoekje zat met dikke snottebellen, koorts en een totaal gebrek aan eetlust. We startten meteen medicatie op, en hoewel Koosje er een paar dagen maar sipjes bijliep leek het ergste gelukkig al snel gepasseerd en begon ons ventje zichtbaar terug op te knappen. Maar toen dook er compleet onverwacht een nieuw probleem op: Koos had op een avond opeens moeite met stappen. Hij stond onvast op zijn pootjes en het leek wel alsof zijn achterhand telkens wegdraaide wanneer hij een stap zette. Er schoot meteen vanalles door ons hoofd: misschien gesprongen en verkeerd terechtgekomen? Een breuk? Of de heup die uit de kom schoot? Eén ding was zeker: er was duidelijk iets mis met onze lieverd en hij moest dus zo snel mogelijk naar de dierenarts. Gelukkig mochten we daar de volgende dag direct langsgaan, en het resultaat van het onderzoek was enigszins verrassend... Er werden namelijk geen breuken, kneuzingen en ontwrichtingen gevonden, dus de oorzaak moest eerder in neurologische hoek gezocht worden. Koos heeft een ernstig virus - waarschijnlijk niesziekte - opgelopen dat neurologische problemen veroorzaakte waardoor de communicatie tussen zijn hersenen en achterpootjes misliep en hij dus moeite kreeg met stappen. Een niet zo voor de hand liggende en dus ietwat onverwachte diagnose, maar nu we wisten wat er aan de hand was konden we aan Koos' behandeling beginnen. We trokken huiswaarts met een stevige medicatiekuur, en tot onze grote vreugde sloeg die ook heel goed aan, want de volgende dag was onze vriend al een heel ander katje! Koosje stond de verzorgsters terug als eerste op te wachten aan de deur, had weer praatjes voor tien en plofte als vanouds languit op schoot neer. Op die schoot raken was nog een beetje een uitdaging aangezien springen nog steeds wat moeilijker ging, maar daar laat Koos zich echt niet door tegenhouden hoor! 😉 Ondertussen zijn we weer een aantal dagen verder en kunnen we zeggen dat het steeds beter gaat met onze jongen, hij is bijna weer helemaal de oude - inclusief happy snoetje en liefdevolle kopjes die hij bij voorkeur middenin in ons gezicht geeft... Komt helemaal goed, Koosje, we laten die vreselijke pechweek van je achter ons en gaan op naar een geluksweek, -maand én -jaar voor jou! Want dat heb je nu wel verdiend, lieve schat van ons... ❤