Kattenpraat

Rust zacht, Marijs... ⭐️ Romeo moet verder zonder zijn Julia, aan één van de mooiste liefdesverhalen van onze opvang is een triest einde gekomen, want Nozem moest enkele dagen geleden afscheid nemen van zijn grote liefde Marijs... 💔 Het verhaal van Marijs en Nozem was ontroerend, hartverscheurend mooi. Beiden dakloos en overgeleverd aan het harde straatleven vonden ze liefde, steun en troost bij elkaar. Ze deelden een isimobox die een goedhartige buurtbewoner hen gegeven had, hun hoogstpersoonlijke liefdesnestje, en trotseerden samen weer en wind, goede en slechte tijden. Het leven was niet altijd makkelijk voor Nozem en Marijs, maar ze hadden elkaar... Tot vorige lente, want toen liep Marijs in één van onze vangkooien. Ze zag er ziek uit, en bovendien schreeuwden haar oogjes uit dat ze het helemaal gehad had met het zwerversbestaan, dus ging ze met ons mee. Nozem bleef alleen achter, we kunnen ons niet voorstellen wat er door zijn arme kopje gegaan moet zijn... Maar gelukkig voor hem was hun liefdesverhaal gekend in de buurt, en bracht iemand ons op de hoogte van het feit dat Marijs een erg liefhebbende wederhelft had. Uiteraard wilden we hen niet scheiden, er werd dan ook meteen een vangkooi voor Nozem in gereedheid gebracht. En ja hoor, de volgende dag zat hij daar al in, popelend om met zijn Marijs herenigd te worden! Onze tortelduifjes, die beiden positief testten op fiv, werden ondergebracht bij een opvangmama, maar na al die tijd op straat was het leven binnenshuis in het begin flink aanpassen voor Nozem en Marijs. Ze waren erg bang voor mensen, en op de koop toe kreeg Nozem last van mysterieuze toevallen, die later tia's bleken te zijn. Maar ook nu hield hun liefde voor elkaar hen overeind, en na een tijdje begon het tweetal in te zien dat het leven ten huize opvangmama zo slecht nog niet was. Langzaamaan hervonden ze hun vertrouwen in mensen, Marijs begon te spelen als een jong katje, Nozem liet zich aaien, het koppeltje wierp zich op als oma en opa voor de kittens in huis en uiteindelijk bezweek ook Marijs voor het genot van aaitjes. Het leven leek onze lovebirds toe te lachen en we gingen op zoek naar een eigen thuis voor Nozem en Marijs, waar ze hun happy end mochten beleven. Maar helaas bleek hen dat niet gegund... Eind vorige week begon Marijs zich opeens terug te trekken en zagen we dat ze bij het eten pijn aan haar bekje had. Ons meisje bleek calici te hebben, een ziekte die pijnlijke zweren in de bek veroorzaakt, en ondanks pijnmedicatie en de beste zorgen van haar opvangmama ging Marijs' toestand er enkel op achteruit en wilde ze uiteindelijk niet meer eten... Afgelopen vrijdag werd duidelijk dat de situatie uitzichtloos was en onze lieverd te veel pijn had, dus namen we de zware beslissing om Marijs te laten gaan... In het bijzijn van haar opvangmama stak ons lieve, mooie, bijzondere dametje in alle rust de regenboogbrug over om daar haar plaatsje in te nemen als de beschermengel van haar grote liefde Nozem... Want ook al zijn deze twee fysiek dan misschien niet meer samen, ze blijven voor altijd met elkaar verbonden, ze blijven voor altijd Nozem en Marijs, één van de mooiste koppeltjes die we ooit zagen... Rust dus zacht, allerliefste Marijs, we weten dat je van daar achter de regenboog over Nozem zal waken en we beloven je dat we goed voor jouw zielsverwant zullen zorgen tot hij bij jou thuiskomt en jullie elkaar weerzien. Ooit zien we elkaar allemaal weer, maar tot die tijd dragen we je heel diep in ons hart mee... ❤