Kattenpraat

En alweer een dramatische spoedmelding Het zal nooit stoppen... Gisteravond kregen we telefoon van de noodcentrale politie. Er zou een gewonde kat in Genk langs de weg liggen met een afgebeten oor. Hij/zij lag daar al enkele uren, of we een kijkje konden nemen. Er was ondertussen al een ploeg van de politie ter plaatse en ze vroegen ons om deze melding op te nemen. We werken met geen enkele gemeente samen, maar we zijn wel altijd goed bereikbaar voor de politie. Dus ja, natuurlijk gingen we helpen. Onze collega sprong in de auto en was al op weg. We hielden ons hart vast wat we zouden aantreffen... Er lag inderdaad een heel ziek dier op de grond. Een wit katje met een enorm gewond oor en beschadigd oog. Dit zou wel eens een tweede Lientje kunnen zijn, een katje met oorkanker... We belden de dierenarts van wacht en konden daar gelukkig terecht. Altijd een beetje eng, als je naar een vreemde arts moet, een arts die onze werking niet kent. Het gaat om een oud katje, uitgedroogd, erg mager, onder de vlooien en teken. Ze bleek ook aids positief te zijn... Haar hoektand viel er zelfs ter plekke uit. Het gewonde oortje zou zomaar oorkanker kunnen zijn, want het zag er echt heel dramatisch uit. Er werd een optie van euthanasie aangeboden. Ja, dat kan, maar nu nog even niet. Weet je, wij zijn de eersten die voor haar willen vechten, borg staan, ons best willen doen. Want dat oor? Dat is niet van gisteren. Het dier raakt ons enorm, en nu mag er eindelijk wel eens voor haar gevochten worden. We kijken ook zijlings naar Lientje, want aan haar houden we ons ook vast. Dali heet ze nu, en het is een enorm lief dier zelfs ❤ We blijven hoopvol en morgen gaan we meteen naar onze eigen dierenarts.....