Kattenpraat

Frank, mijn lieve jongen Je bent ons wondertje, je bent nog steeds in ons midden. Wat ben jij een genieter <3 Vorig jaar in mei kwam Frank in onze opvang. Vrijdag de 13e. Het werd uiteindelijk zijn geluksdag... Uitgemergeld, de vliegen zwermden in kringen om hem heen. Vliegeneitjes in zijn ogen en kontje. Compleet uitgedroogd, blind, verzwakt, je kon amper lopen. Frank kreeg een spoedbehandeling, ging aan het infuus bij onze dierenarts en alle zorg ging naar hem. Hij genoot zichtbaar en het infuus deed hem wonderen. Maar na onderzoek, bleek hij kanker te hebben, in een vergevorderd stadium. Hij zou nog een paar maanden te leven hebben, hooguit. Je mocht daarom bij ons blijven wonen lieve Frank, palliatieve zorg was op zijn plek. Jou zou niks ontbreken. Plaatsen ging niet meer, inslapen was te vroeg, dus... welkom <3 Maar we zijn nu bijna 10 maanden verder en hij is nog steeds onder ons! Sterker nog, zijn vachtje begint te glanzen, hij geniet intens van het leven en mag geregeld een stapje wagen in de buitenren. Hij geniet zichtbaar, van de wind, de geur van de bomen, zijn neus fier in de lucht. Hij is niet alleen blind, hij hoort ook bijna niets meer. Dus wanneer hij soms zijn padje kwijt is, gaan we voor hem staan en stampen hard met de voeten op de grond. Volg het pad jongen, volg die kleine holle geluiden... Elke nacht slaapt hij steevast in onze armen, onze nachtelijke slaapuren zijn verkleind, klein beetje slaapgebrek, maar ach... Frank is blij. Knedend met de pootjes, prrrr, prrrr. Gisteren kwam onze dierenarts bij ons thuis, voor de jaarlijkse vaccinaties en hij heeft ook Frankie boy nagekeken. Hij zag er goed uit! Lekker zo door doen:-) Hij heeft ook zijn vaccinatie gekregen, want als er kleine hummels in de opvang komen, zal hij ook beschermd moeten zijn. Frank hoort bij de familie! Met zijn neusje fier in de wind, genietend van het zonnetje, ligt hij overdag in onze tuin. Morgen weer he vriendje? X