Kattenpraat

Gisteren was eindelijk zo ver, een doorbraak bij Stella ❤ Ons zorgenmeisje heeft haar hart geopend... Nadat ze zo ontzettend veel had meegemaakt, wilde Stella niets meer. Ze wilde onzichtbaar zijn, ze was niet meer aan te raken, blies naar ons, haar grote ogen vol angst, oren plat. Er was niets meer over van dat knedende, kopjesgevende meisje. Ze sloot haar hart af voor ons mensen, het leek wel alsof ze alles eventjes opgaf. Maar hey... de liefde sloop zachtjes naar haar hart, wrikte aan de deur, een zacht klopje, en we mochten binnen ❤ De deur ging open. Zacht gespin uit haar keeltje, haar ogen ontspannen. Kopjes gevend tegen onze handen, een geluksmoment, een doorbraak. We hebben weer toegang tot haar getraumatiseerde zieltje, en zo gaan we verder, stapje voor stapje. Jij komt er wel lieve Stella.. echt wel...