Kattenpraat

Samen het lichtje uitgedaan Merlin is niet meer, Doeke is niet meer, maar samen zijn ze verder gegaan. Ik weet niet waar ik moet beginnen, mijn hart is in duizend stukjes. Merlin was drie jaar lang ons aids-positief kereltje, in onze aidskattenopvang Buddy Kat. Hij liet zich nooit strelen, hield gepaste afstand en deed gewoon zijn dingetje. Hij was gewoon onze Merlin, Merlin met de zachte oogjes. Hij werd chronisch ziek en het laatste half jaar bleek hij in een vergevorderd aids stadium te zitten. Hij bleef gewoon lekker bij ons wonen, onze mascotte. Maar toen gebeurde er iets wonderlijks. Het leek haast een sprookje. Er kwam een nieuwe schoonheid in de opvang. Doeke. Wegens plaatsgebrek mocht ze eventjes logeren in Buddy Kat, want ze was zo zachtaardig voor iedereen... Maar Merlin zijn hart brak open, er was een onmiddellijke klik tussen twee toevallige zielen. Liefde op het eerste gezicht. Merlin liet zijn harnas vallen, er kwam ineens leven in dat magere afgetakelde lijfje. Er kwam glans in zijn ogen, hij miauwde voor het eerst! Tien weken lang waren ze elkaars soulmate. Ze waren onafscheidelijk. Doeke bleek een diabeetje te zijn en kreeg dagelijks haar insuline toegediend. Ze was zo verschrikkelijk mager... maar wat kon die eten als een bootwerker zeg! Dan liep ze weer rond te waggelen met haar bolle buik, maar er kwam geen grammetje vet op die knoken van haar. Ook Doeke was een enorm zorgenkind, een poesje die we ook in de gaten moesten houden. Elke verzorgster raakte steeds weer ontroerd door dit liefdevolle koppeltje. Merlin opende ook voor ons de deur naar zijn hart, we mochten hem aaien! Een zacht ronkgeluidje, staartje fier in de lucht. Elke morgen en elke avond stonden ze samen aan de deur. HONGER! Ze riepen om het hardst en maakte er een sport van om hun eten zo snel mogelijk op te peuzelen, om dan te zien of ze van elkaar wat konden pikken. Het was voor Merlin de gelukkigste periode uit zijn leven, en ook Doeke ervaarde warmte en genegenheid. Maar het ging mis. Onaangekondigd. Doeke stierf gisternacht, uit het niets, ze lag er zo vredig bij, op een bankje. Merlin liet vanmorgen zachtjes het leven los.... En dan wordt het stil, dan breekt ons hart in al die duizend stukjes. Ze hadden elkaar gevonden en gingen ook samen. Hoe wrang ook, denken we dat het zo blijkbaar moest zijn. Merlin had ook niet meer zonder zijn Doeke gekund, wilde hij toen zelf ook gaan? Beiden een flink rugzak, en dat is zwaar.. op die uitgeteerde lijfjes. De ballast is nu weg. Ze liggen nu samen in een mandje, en morgen begeleiden we hen naar hun laatste aardse bestemming. Ze worden saampjes gecremeerd. Lieve lieve Merlin en Doekje, we voelen ons verdoofd. Tranen van ongeloof en diep verdriet. Jullie gaan nu samen op reis, een reis die vast heel mooi gaat zijn. Een hemels avontuur, een nieuwe weg voor jullie uitgestippeld. Hou van elkaar <3 Liefs van jullie verzorgers uit Buddy Kat X