Kattenpraat

Ava heeft haar gouden mandje gevonden! Haar opvangmama spreekt: "Dag lieve, dappere Ava, jij hebt eindelijk jouw welverdiende gouden mand gevonden! Bij iemand die rust uitstraalt want daar heb jij nood aan. In onze opvang kwam jij in mei binnen als een klein zielig hoopje. Onder de indruk van wat er was gebeurd en de onwetendheid van wat er zou gaan gebeuren. Er hing namelijk een spuitje boven je hoofd omdat je aidspositief testte. Dit is vaak nog steeds een reden om katjes in te slapen. De dierenarts waar dit plaatsvond ging hiermee gelukkig niet akkoord en nam contact op met Zwerfkat in Nood. Op dat moment zaten we goed vol maar er moest en zou een plekje voor je gevonden worden. En die vonden we. Eens binnen, maakte je jezelf heel klein, bewoog enkel als je zeker was dat niemand in jouw buurt was, je was muisstil. Jij wilde hier niet zijn, jij wilde onzichtbaar zijn. Eten deed je de eerste week bijna niet. En dan, na 2 maandjes opvang durfde je contact te maken. Je keek me aan en knipperde met je ogen. Mijn hart maakte sprongetjes, je nam je omgeving waar, de socialisatie kon beginnen. We maakten er een spelletje van, contact met mensen in welke vorm dan ook, werd rijkelijk beloond. Eerst keek je de kat uit de boom, om de snackjes vervolgens uit mijn hand te eten. Kleine stapjes werden gezet maar deze waren voor jou enorm! Je ging steeds over je eigen grenzen, kwam meer en meer uit je schulp. Een “schootkat” ga je waarschijnlijk nooit worden en dat hoeft ook helemaal niet. Zolang je nieuwsgierigheid blijft tonen ,blijf je grote stappen zetten. Ook in je gouden mandje mag jij jezelf zijn, alles op jouw tempo, jouw ritme want jij bent het waard lieve Ava. Hier in de opvang een gemis maar wat zijn we blij voor je! Laat je af en toe nog iets van je horen? Het ga je goed mooi meisje ♥" Jouw opvangmama