Kattenpraat

We konden hem uiteindelijk toch niet redden... We zijn verbijsterd, want er gebeurde iets met Elvis wat niemand had kunnen vermoeden... Zijn bloeduitslagen waren ok, bijna oke dan. Hij maakte goede stoelgang, hij at als een bootwerker, voelde zich goed, dus kwam hij bij ons opvanggezin. Ook daar at hij goed en kreeg hij lekkere slobberpapjes. Maar ineens, patsboem, uit het niets, ging het mis. De opvangpapa zag hem zomaar ineen zakken. Hij liet zich vallen en raakte in coma. Ons opvanggezin nam hem onmiddellijk mee naar de dichtstbijzijnde dierenarts, want onze dierenarts woonde net iets te ver, dan zou hij de autorit niet overleven. Daar aangekomen was Elvis lijkbleek geworden, ver weg in coma, het zag er totaal niet goed uit. De dierenarts vroeg ons of hij aan hem moest werken, of dat we hem gingen laten gaan, want de kosten zouden best hoog worden. Natuurlijk moet er aan hem gewerkt worden, kosten? Boeien, hij moet alle zorg krijgen om een kans te maken op overleven. Hij moet. Hij kreeg anti shock, een infuus en er was een overlegmoment tussen de arts en onze arts. Niemand begreep er iets van. Er werd opnieuw een bloedonderzoek gedaan en ook daar kwam niets uit. De dierenartsen zaten met de handen in het haar... Elvis moest vechten, heel hard vechten, maar vanmorgen gaf zijn lichaampje het op. Elvis is niet meer. We zijn enorm verdrietig en onder de indruk. Dit was niet te bedoeling! Lieve Elvis, het spijt ons zo, we vinden het zo zo erg. Rust zacht lieve schat, we hielden van je, konden we maar....X