Kattenpraat

Sulan Ik ben verslaafd. Heb nog even overwogen om naar een afkickkliniek te gaan, maar ik wil eigenlijk niet afkicken. Ik heb een knuffelverslaving. Yep. Ik sta ermee op en ga ermee slapen. Het begint al 's morgensvroeg als ik ontwaak. WAAR zijn mijn mensen! Ik rol mijn mand uit en mijn ogen gaan glimmen. DAAR ben je! Kom, krijg je knuffeltje. Je mag me gerust kriebelen achter mijn oren. Uiteraard groet ik de honden, de katten, alles wat op mijn pad komt. Ik hou van iedereen en dat maakt me blij. De rest van de dag hou ik me bezig met de ballenbaan. Ik weet heus wel dat die bal er nooit uit gaat, maar da boeit nie, ik hou van de bewegingen, en zo houd ik mijn gespierde lijf in perfecte conditie. Een ritje naar de dierenarts? No problemo. Op de behandeltafel gooi ik me op mijn rug, poten in de lucht en kriebelen maar! Mijn buikje graag meneer de dokter. TOP. Ik vind hem ook lief. Ik zie heus wel dat ie dan een week hartje krijgt, maar dat mag ie niet tonen he, HA. Voor het slapengaan, je voelt em al aankomen, moet er uitgebreid geknuffeld worden, dan kan ik tevreden naar dromenland. Ben ik erg? Neuh. Tis gewoon een verslaving waar ik gelukkig van word. En jij ook, want jij wil vast wel een zonnetje in huis hebben, niet? Mijn oortje is een beetje gek, maar das niet erg, boeit me niks. Zo zorg ik voor nog meer ontroering. Mijn hart is groot, daar pas jij met gemak in, ook als je kindjes hebt of andere dieren. Komt er maar bij. Nou, wat doen we? Een kusje op je neus, liefs Sulan, 8 jaar kattenbemiddeling@zwerfkat.com www.zwerfkat.com/index.php?DocID=335#.WsUjgohuaM9d