Kattenpraat

Alexander Onlangs kregen we een zorgwekkende melding van een dame die enkele zwerfkatten voert. Eén van de zwervers was onze Alexander. Hij was erg ziek. Op zeer korte tijd was hij sterk vermagerd door ernstige bekproblemen. Hij kwijlde en kon niet meer eten. Het dierenasiel werd verwittigd, niet enkel ivm zijn castratie, maar ook vanwege zijn ziek zijn. Het asiel kwam, ving hem en ging mee. Echter... de volgende dag kwam Alexander gecastreerd retour met de mededeling dat de dierenarts niks speciaals had gevonden. Zijn bek was oke?? Hij kon nog steeds niks eten, bleef enorm kwijlen, kon zichzelf niet verzorgen, toen werden wij gebeld. We vonden het erg genoeg, ondanks onze drukte, om een vangkooi te plaatsen. Dit dier was gewoonweg ziek. Enkele uren later zat hij in de kooi! Hij zag er echt niet goed uit. We haalden hem op. We gaven hem meteen een pijnstiller en toen deze begon te werken, at hij alsof zijn leven ervan afhing. Bij onze dierenarts was het duidelijk, zelfs onze dierenarts begon te vloeken: Zijn bek was één grote ravage! Alle tanden ( behalve hoektanden), moesten getrokken worden, hij heeft een enorme lange tijd verschrikkelijk veel pijn gehad! Dat verklaard het afvallen, het kwijlen, hij had oprecht heel veel pijn. Ook kon hij zich niet verzorgen, en zijn vacht was compleet vervild. Daar hoef je geen arts voor te zijn, dat zag je. Zijn huid was zo slecht, dat bij het kammen zijn huid losliet. Hij werd compleet kaal geschoren. Weet je, we zijn ontzettend blij dat wij Alexander hebben kunnen helpen, zijn pijn is weg, hij kan nu enkel opknappen. Wat ons echt pijn doet en waar wij eigenlijk enorm gefrustreerd over zijn, is dat hij enkel werd gecastreerd, hij daarnaast geen enkele medische zorg kreeg. Moest hij echt van de pijn straks ergens in de struiken komen te sterven? Zulke dieren moeten al buiten zien te overleven, zullen we hen dan ook niet meteen helpen aan al hun medische problemen? Zodat ze sterk zijn en geen pijn meer hebben? Juist buitenkatten moeten deze extra zorg krijgen. Je vangt ze soms maar 1x, je kunt ze niet aanraken, nemen ze hun medicaties wel door het eten, wat te doen bij koude, regen, zijn ze oke, laten ze zich nog zien. Ja, het kost geld, maar er zijn altijd veel lieve donateurs die met liefde een centje willen geven aan hen die een zeldzame check up krijgen. Alexander zijn tanden zijn getrokken, hij is geschoren, wat betekent dat hij een lang verblijf bij ons zal hebben. Hij mocht terug naar zijn verzorgster, maar het weer is niet goed om hem nu vrij te laten. We hopen dat hij zich comfortabeler gaat voelen, maar wat moet, dat moet. Gelukkig is hij nu oke, we zijn heel blij voor je lieve Alexander <3