Kattenpraat

Stella alarm! Even een mooie voor en na foto van deze kanjer! Stella kwam 4 maanden geleden bij ons binnen. Een korte reminder: "Ze kwam meer dood dan levend binnen bij een dierenartsenpraktijk. Ze was ijs en ijskoud en al volledig verstijfd... Eerst dacht men dat er een gestorven katje was binnengebracht, maar haar hartje klopte nog heel zachtjes en zwak. Omg, ze leefde nog! Stella had een baasje. Deze had haar een halsbandje omgedaan, maar toen ging het mis... Haar bekje raakte verstrikt in het halsbandje, waardoor deze tussen haar kaken belandde. Ze kon niet meer eten, niet meer drinken, maar niemand hielp haar het bandje af te doen. Haar mondhoeken begonnen uit te scheuren, de huid rondom haar kaken begonnen af te sterven. Maar niemand hielp... Na vele narcoses op korte tijd, de vele 'epileptische' aanvallen achter elkaar, ingebouwde maagsondes, mocht ze eindelijk recoveren. Ze is onherkenbaar veranderd. Dat smalle uitgeteerde bekkie heeft ze niet meer. Haar zelfvertrouwen had echter een verschrikkelijke grote knal gemaakt. Het kon door de narcose komen, een totaal ander karakter. Van lief en genietend naar bang en zeer wantrouwend. We waren zo bedroefd om haar. We herkenden haar niet meer terug." Hoe gaat het nu? Stella is een enorm goede eter, ze woont praktisch nu beneden. Ze heeft maanden boven vertoefd, maar ze vond het beneden toch iets interessanter. Ze heeft vriendschap gesloten met een poes des Huizes, Sofie.. Zodra Stella onze Sofie ziet, dan gaat haar staartje recht omhoog en deelt ze kopjes uit en zou ze het liefst dicht tegen haar aankruipen. Stella wil nog niet geaaid worden, maar ze vindt het helemaal niet erg, wanneer we rondlopen en een beetje tegen haar aan kletsen. Voor haar doen, is ze enorme sprongen vooruit gegaan: ze is blij, ze geniet, ze is wat kilootjes aangekomen, we mogen in haar omgeving zijn, andere katjes vindt ze de max! Dat wordt nog wat met die dame <3