Kattenpraat

Dovende vlammetjes Een spoedmelding uit Overpelt heeft ons diep geraakt. De avond voor de redding, hoorde de meldster een luid geschreeuw vanuit de paardenstal. Een dringend geluid van jonge kittens. Toen men ter plaatse kwam, vond men het nest. Hulpeloos. Er lag één kitten te spartelen buiten het nest, ze werd terug gelegd. Even dacht men de mamapoes te zien, dus ze liet het nest verder met rust. Mama was in de buurt, dus hey, dat komt wel goed. Snappen we. Maar de volgende morgen ging ze natuurlijk weer een kijkje nemen en twee kittens voelden ijskoud aan. Ze heeft hen onmiddellijk verwarmd met een heatpack en is toen gaan rondbellen. Helaas kreeg ze nergens gehoor, aldus de meldster, en ze is dan met het nestje naar de dierenarts gereden die op zijn beurt geen enkele actie ondernam. De kansen kelderden op dat moment voor deze kleine snuitjes. Er was één heel onderkoeld kitten die maar niet opgewarmd leek. Er was geen tijd te verliezen! Onze veldwerker haalde de kittens op en toen hij aankwam bij ons opvanggezin, was er al één kittentje stervende. Ze stierf uit zichzelf onderweg naar de dierenarts, ze was compleet uitgedroogd, maar dan ook compleet. Rust zacht kleintje. x Haar zus en broer waren ook enorm verzwakt en konden enkel op hun zijtje liggen. Hun schreeuwtjes waren schor en hol, we herkennen die akelige geluidjes... We gaven hen eerste hulp, later ook maagsondes, en gelukkig kwam er steeds meer leven in deze zieltjes. Maar mager, zo zo mager... Ze waren ouder dan hun gewichtje, maar ze konden niet staan, die kracht hadden ze niet meer. Huidjes als perkament. Nu krijgen ze de levensreddende sondes en ze worden met het uur sterker, maar daarna ook weer een boemmm terugslag. We nemen het met het uur, Thijsje en Saartje. Onze strijders. Laten we duimen....