Kattenpraat

Simon Moeilijk, moeilijk, moeilijk... Ik krab nog eens achter mijn oren, kijk even semi nonchalant naar de tippen van mijn tenen en zucht even diep. Ik vind mezelf een leuke kerel, maar ik weet dat mijn plaatsingskansen behoorlijk laag liggen. Ik ben realistisch. Oké, ik noem even op een rijtje waar de dilemma's liggen, daarna weerleg ik deze 😃 1. Ik ben aids-positief. 2. Ik ben niet aaibaar. 3. Ik heb buitenlucht nodig, dus een beschermde ren. 4. Ik kan niet samen met jonge kinderen. Oké, zo, dat is eruit, nu komt het leuke! 1. Ik kan nog een heel lang leven hebben, ondanks aids-positief. Ik ben drager, ik heb geen aids. Da's een verschilletje. Ik kan een oude knar worden, waardoor jij mij straks als hoog bejaarde moet dienen. Jahaa. Hapjes brengen en zo. 2. Wat niet is, kan nog komen. Ik ben niet aaibaar neen, maar ik maak al kleine sprongetjes. Ik kom al nieuwsgierig kijken, ik volg jou wel met mijn ogen. Er is een band, sowieso. Maar als je mij heel veel geduld geeft, al je verhalen met mij deelt, ik ben jouw luisterend oor, dan gaan wij samen een unieke vriendschap krijgen. Eentje die zo ontzettend speciaal is, zo bijzonder. Juist omdat we zoveel in elkaar investeren. En wat niet is? Kan nog komen... 3. Buitenlucht is gezond. Is goed voor mij, goed voor jou. Jij gaat lekker wandelen in het bos, ik snuif de vitamientjes op in jouw beschermde tuin. Ideale regeling. En als je lekker quality time met me wil hebben? Gaan we buiten saampjes filosoferen 😉 4. Ja sorry. Kan ik geen positieve draai aan geven. HA. Maar als je mijn verhaaltje beetje leest, weet je dat kleine kindervoetjes mij niet kan bekoren, ook al zijn ze vast heel erg lief 😉 5. Die voeg ik gewoon even toe: Ik ben dol op soortgenootjes! Zo, dat was het. Nu ga ik weer observeren, reageren en een dutje doen. Ik blijf realistisch, maar dromen komen soms uit... toch? Dag lieve mensen! kattenbemiddeling@zwerfkat.com https://www.buddykat.be/poes.php?ID=247