Kattenpraat

Stella Het is even stil geweest omtrent ons meisje. Een stilte die nodig was. Nog eventjes haar verhaal. Stella met haar loodzware rugzak. Haar verhaal is bij velen bekend, het poesje met een vastzittend halsbandje in haar bek. Ze was meer dood als levend gevonden. Zwevend tussen wel/niet leven, maar de balans ging uiteindelijk de goede kant op.. ze bleef onder ons. Na vele narcoses op korte tijd, de vele 'epileptische' aanvallen achter elkaar, ingebouwde maagsondes, mocht ze eindelijk recoveren. Ze is onherkenbaar veranderd. Dat smalle uitgeteerde bekkie heeft ze niet meer, onze dierenarts was ongelooflijk verrast toen hij haar zag. Het bravo en hoera snapte ze niet zo goed, haar hartje zo klein en breekbaar. Haar mondhoekjes zullen altijd beschadigd blijven, maar de rest is echt goed genezen. Echter, haar zelfvertrouwen had een verschrikkelijke grote knal gemaakt. Het kon door de narcose komen, een totaal ander karakter. Van lief en genietend naar bang en zeer wantrouwend. We waren zo bedroefd om haar. We herkenden haar niet meer terug. Hoe gaat het nu met Stella? Onze zwarte parel woont nu voornamelijk op de bovenverdieping. Ze heeft een goede eetlust, is alert, en 's nachts durft ze veel meer. Wanneer iedereen slaapt ( denkt ze), horen we haar crossen door de kamers, dan gaat ze los! Haar energie moet eruit, dan is ze blij! Stella wordt losser, ze accepteert ons veel vaker en haar bange oogjes maken vaker plaats voor nieuwsgierigheid. Ze krijgt alle tijd, ze is nog zo jong. Ze moet ondeugende dingen doen, zaken kapot maken, irritant zijn. Ongelooflijk hoe een mens kan verlangen naar wat molestatie en stoute dingen! We gaan nog net niet onze gordijnen verscheuren voor haar ogen, maar de hints zijn wel duidelijk. Ga LOS lieve Stella! De basis is gelegd, het meisje met de mooiste ogen moet de beste kansen krijgen <3