Kattenpraat

Noodcentrale politie We hadden afgelopen weekend weer een spoedmelding te pakken. Een spoedmelding met een trieste afloop... De politie benaderde ons, omdat een meneer een gewonde kat op straat had gevonden. Hij kreeg niemand aan de baan ( het was dan ook 22.00 uur zaterdagavond) en had de gewonde kat al in zijn auto gelegd. Maar waar naartoe? Gelukkig konden we een veldwerker vrijmaken en zo kon het arme dier dezelfde avond nog bij ons terecht. Het leek alsof ze haar achterpoten had gebroken, want daar kon ze niet meer op steunen. Het was moeilijk een spoedarts te vinden o 23.00 uur, dus gaven we haar een goeie pijnstiller, ze was alert, at goed, en de volgende morgen konden we onmiddellijk terecht bij een dienstdoende arts. Fury was onbenaderbaar, had onze veldwerker al heel hard gebeten, dus ze werd onder narcose onderzocht. Er was iets helemaal niet goed aan haar... Haar pootjes waren niet gebroken, maar toch had ze er geen gevoel in. Er kwam wat bloed uit haar vulva, men vermoedde dat ze ook nog eens een miskraam had gehad door het auto ongeluk. Ze werd aan het infuus gelegd met medicijnen... Echter, vanmorgen kregen we het droevig nieuws dat ze enorme aanvallen kreeg waar ze niet meer uitkwam. Ze is in haar aanval overleden... Sorry meiske, wat heb jij allemaal moeten meemaken. Zo zo verdrietig. De alerte meneer heeft gelukkig oog voor jou gehad en nam zich de moeite om rond te bellen. De aanrijding was te zwaar geweest. Ook dit maken we achter de schermen mee en geloof me, dat gaat je echt niet in de koude kleren zitten, het raakt altijd, steeds opnieuw. Rust zacht meisje..