Kattenpraat

Nieuw Buddykatje Perla Enkele weken geleden kregen we telefoon van een ander dierenasiel. Eigenlijk was puur de vraag hoe ver we zouden gaan bij een zieke (bange) aids-positieve kat. Ze lag op dat moment aan het infuus bij de dierenarts. Ze at niet meer, ze had enorme diarree en de klok tikte ... Indien het niet zou beteren, zou ze dag later worden ingeslapen. Wij vroegen of wij het een poging mochten wagen. Perla zou dan wisselen van dierenarts, nl. verhuizing naar de onze. Dat was goed! Perla was er erg aan toe, dus met de nodige bloeduitslagen en papieren van de twee dierenartsenpraktijken die haar hadden behandeld, reden we onmiddellijk door naar onze dierenarts. Daar was het al vrij snel duidelijk wat er WEL aan de hand was. Ze had witte uitscheiding uit haar vagina en onze arts dacht aan een zware baarmoederontsteking. Ze kreeg diezelfde avond meteen een spoedoperatie en die was net op tijd... Er was sprake van een perforatie, waardoor er pus in buikholte terechtgekomen was. Ze zou die avond zijn gestorven als er niet geopereerd zou zijn. Het was een bange nacht. Waren we op tijd, of niet... De volgende morgen was haar bakje eten leeg 🙂 Wat een vreugde!! "YES!" riep onze dierenarts opgetogen. We zijn achteraf intens blij dat we Perla hebben mogen overnemen, anders had ze het niet gered. Het antwoord op de in eerste instantie gestelde vraag 'Hoe ver we zouden gaaan bij een zieke (bange) aids-positieve kat' blijkt wel uit dit verhaal: héél ver!! Ondertussen is Perla nu al weer een paar weekjes bij ons en gaat het gelukkig heel wat beter met haar ❤