Kattenpraat

Mart en Borre zijn terug ... en hoe ….. Eind maart werd Mart (FIV+) samen met Borre geplaatst. Beiden zijn katjes die al een zwaar verleden hadden. Mart was tijdens zijn zwerversbestaan zeer ernstig gewond geraakt aan een pootje. Zodanig dat herstel onmogelijk was en het pootje geamputeerd moest worden. Borre is vergiftigd geweest en zijn leven heeft echt aan een zijden draadje gehangen. Na de eerste zorg van de dierenarts werd de intensieve zorg voor Borre door ons overgenomen. Zelfs dwangvoederen was nodig, maar uiteindelijk kroop hij uit een diep dal en begon hij weer te eten. Mart en Borre woonden lekker samen in een kast, vonden ze fijn. Zes weken geleden vonden zij beiden een huisje, na een uitgebreide kennismaking en goed gesprek. We hadden er alle vertrouwen in. We volgen onze katjes altijd op en het eerste nazorgmoment zou aanbreken. We benadrukken altijd, wanneer iets niet goed gaat, men onmiddellijk aan de bel moet trekken, maar geen nieuws is goed nieuws. Totdat we een mail kregen waarin werd beschreven dat ze eigenlijk altijd verstopt zaten en er geregeld plas en ontlasting in huis werd gevonden. De onzindelijkheid van Mart was eigenlijk het struikelblok en kwam de vraag of ze terug naar ons mochten. Jazeker, wij wilden hen onmiddellijk terug zelfs! We besloten hen diezelfde dag nog helemaal op te halen in Antwerpen. Het was al laat op de avond en het was nacht toen ze terug in ons kattenasiel kwamen. Maar toen gebeurde het.... We wilden Borre uit zijn mandje laten lopen, maar hij kon niet eens meer lopen. Hij viel om, kreeg stuiptrekkingen, was uitgedroogd, onderkoeld (34 graden), stervend en broodmager!! Hij woog nog maar 3 kilo, hij heeft al die tijd gewoonweg nooit gegeten! Hij was 3 kilo afgevallen. We snapten er niets meer van, want het ging toch alleen maar om de onzindelijkheid van Mart? Borre jongen, wat krijgen we nu? Snel legden hem onder de warmtelamp en gaven we hem vocht. We konden terecht bij een spoedarts waar hij kantje boord lag. Gisteren heeft hij gelukkig weer gegeten en heeft de kliniek mogen verlaten om verder bij één van onze vaste verzorgsters thuis in de gaten te worden gehouden en te worden verzorgd. We zijn er kapot van en ook heel emotioneel onder. Op neurologisch gebied is het nog niet goed en is het afwachten in hoeverre Borre blijvende schade heeft opgelopen. Mart heeft ondertussen weer intrek genomen in zijn vertrouwde kast. Gelukkig eet hij en laat hij ons voorzichtig toe. Wij plaatsen onze dieren in goed vertrouwen, zelfs na een uitgebreide screening. Maar dit ... we kunnen er de woorden niet meer voor vinden. Ons hart is gebroken. Laten we hopen dat Mart en vooral Borre niets hebben overgehouden aan de afgelopen weken en dat het geluk aan hun zijde is ❤