Kattenpraat

En weer heeft één van onze buddykatjes het voor elkaar!! Sander heeft bezoek gehad en wat denk je, de klik was er. Binnenkort mag hij definitief verhuizen. Voor het zover is vertelt hij nog even in zijn eigen woorden zijn verhaal: "Even kijken waar het ook alweer was. O ja, zie het al, hier tussen de struiken door, langs die oude schutting en dan achter dat bankje. Ja, gevonden! Twee dagen geleden was ik hier ook, maar toen kwam die grote oudere kater en die wilde gelijk gaan vechten. En als je dan al zoveel honger hebt als ik, dan heb je daar helemaal geen zin in, dan ga je gewoon ergens anders wat eten bij elkaar scharrelen. Maar ik heb het weer gevonden, heerlijk eten! Het ligt hier gewoon voor het oprapen. En geen grote boze kater in de buurt dus ik ga er eens lekker van genieten. Hmmm, het ziet er heerlijk uit, alleen ruikt het wel een beetje vreemd. Maar ja, als je zo’n honger hebt, dan stel je geen eisen, dan ben je blij met alles wat je kan eten. Zo, dat zit erin, nu nog maar eens een slokje gaan drinken in de buurt van mijn slaapplaats. Ik loop terug, maar hé, wat is dit? M’n maag begint een beetje te draaien …. en nu worden m’n pootjes ook een beetje slap. Ik probeer door te lopen, maar het gaat niet meer. Het is net of de hele wereld draait. En ik zie ineens heel enge dingen, monsters met 3 ogen en grote tanden die me komen verslinden ….. en … en … Ik probeer weg te rennen, maar het gaat niet. M’n pootjes willen niet meer en m’n maag voelt groter aan dan ik zelf ben. Ik ben bang, zo bang …. en dan gaat het licht uit en wordt het zwart in mijn koppie. Uren later gaat het licht ineens weer aan, heel fel licht en er zijn mensen in dat licht. Alles is wit, het licht, de kleren van de mensen. Gelukkig zijn de monsters weg. M’n pootjes doen het nog niet helemaal, maar m’n maag voelt weer wat gewoner. Ik hoor zo’n witte mevrouw zeggen: “Dokter, ik denk dat hij is vergiftigd! En uit zijn bloed blijkt ook dat hij FIV-positief is.” -------------------- “Sander, grote knuffelkat van ons, wat ben je toch een slaapkop!”. Huh, door de lieve stem van de verzorgster, schrik ik wakker uit mijn enge droom. O ja, ik ben in Villa Vagebond. Niet meer op straat, niet meer vergiftigd en ik hoef niet meer te vechten voor mijn leven. En nu ... nu heb ik ook nog mijn foreverhuisje gevonden!! Liefs en een 🐾van Sander💗