Kattenpraat

Benthe en Twan Hij zag haar. Haar warme kleuren, haar fonkelende ogen. Ze passeerde hem, rustig, zonder op te kijken. Ademloos observeerde hij haar, hij hield zijn adem in, bang dat ze een zuchtje wind zou horen. Ze was zo mooi, Benthe. Twan zocht nooit aandacht, hij was een rustige ziel. Bescheiden maar argwanend. Hij had zo zijn eigen hut waar hij zich veilig voelde en het dagelijks leven bekeek en interpreteerde. Hij droomde al dagen over Benthe, ze was zo vriendelijk, zo zachtaardig en knikte altijd zo bedeesd wanneer hun ogen elkaar kruisten. Hij hield de mens liefst op een redelijke afstand, maar Benthe mocht zijn oortjes kriebelen. Maar hoe kon hij haar nou zijn liefde verklaren zonder in een me-too beweging verzeild te raken? Hij besloot het speels aan te pakken. Tijdens etenstijd werden de bakjes verdeeld en Benthe hapte wat bescheiden aan haar eten. 'Het is kip hè.' zei hij haar. 'Niet jouw ding hè, ik heb zalm... wisselen?' En toen gebeurde het. Ze lachten naar elkaar en vervolgens deelden ze elke avond elkaars eten. Twan verheugde zich er steeds meer op. Totdat... Benthe op een avond hem toefluisterde: 'Kweetnie, maar zullen we anders wat vaker met elkaar omgaan of zo. Daten heet dat? En ja, daarna werden ze closer en closer, ze deelden zelfs elkaars slaapplek met de nodige knuffel hier en daar. Het was onofficieel 'aan'. Benthe vertelde hem op een dag dat ze aids-positief was en of hij dat stom vond. Twan schudde driftig zijn kopje en zei: 'Jij bent mijn hartendiefje, maakt niks uit wat er scheelt.' Vanaf toen was de liefde beklonken en mocht iedereen het weten. De mens ook, wel op een beetje afstand, want het zijn geen knuffelkatjes... Zij zoeken nu samen een onderkomen, een veilige plek waar respect overheerst. Waar geduld is, geen drukte, maar wederzijds begrip. Twan en Benthe geloven in de liefde, in de zachtheid van het bestaan. Wie biedt hen deze kans? kattenbemiddeling@zwerfkat.com https://www.buddykat.be/poes.php?ID=237