Kattenpraat

Meningen over en weer. Ben je schuw, dan moet je dood, ben je tam, dan gaan we met je verder. Ben je argwanend en onzeker, dan kan het tij keren. Of niet. Aids-positief is dan de doorslag, dan is er geen twijfel. Dan moet je dood. We houden van warmtestralen, een aai, de ongecompliceerdheid van het contact. De toenadering, de lieve oogjes, het staartje in de lucht. Zo voorspelbaar, zo lief. Maar ogen, zo groot, zwart, verwarring, angst, een reis naar het onbekende, weggerukt van de vertrouwdheid, het geforceerde contact. Een bang dier begrijpt het niet, wil het niet, wil wegduiken om niet gezien te worden. Ja. Dit wezen wordt afgestraft, omdat het geen zonnestralen heeft. Omdat het nog niet zover is en eerst begrepen wil worden. Het zelf wil begrijpen en wil voelen. Maar er is geen tijd. Je bent niet leuk. Angst wordt afgestraft. Angst wordt niet geaccepteerd, je krijgt de tijd niet. Jij bent niet warm, niet koddig, zij moeten jou niet. En dan ben je weg..... anoniem, ongeliefd en bij voorbaat al verloren. Dat was jouw leven. Er zijn zoveel meningen over schuwe aids-positieve katten, meestal tellen zij niet mee. Maar wij houden van hen. Zij horen er ook bij, met hun rugzakje vol ervaringen. Dat respecteren we. Respect is zo belangrijk en zo broodnodig Niemand is meer waard dan de ander. Gelijkheid zonder verdeeldheid, wil de bekendheid dat deze verscheurdheid geen partij kiest voor welke geaardheid en gezondheid van wel dier dan ook... In dit filmpje zien jullie onze machtig mooie aids-positieve schuwe katten, waarbij ook toenadering na een tijd van respect, gewenning en vertrouwdheid aanwezig is....