Kattenpraat

Dag jongen Lieve Remi, je bent niet meer. Je bent nu eindelijk het engeltje wat je stiekem altijd al was. Het ging eigenlijk redelijk oke met jou. De twinkel in je ogen, je kleine huppeltje, jouw ingetogen persoonlijkheid. Je bent best vaak op Facebook geweest, we lieten altijd merken hoe dapper je was, want als klein mannetje had je zoveel grote problemen. Spoedritjes naar de dierenarts, de kans op overleven klein... Maar daar zat je weer, rechtop. Met je mooie snoetje. Ik hield met heel mijn hart van jou. Je was mijn dappere kleine vriend. Maar nu ben ik ontroostbaar. Ik vond je gisterochtend levenloos onder de dekens. Je lag nooit onder de dekens, je zat fier rechtop met heldere kraaloogjes. Ik was je kwijt en zocht het huis af. Zou je stiekem al aan de wandel zijn? Ik werd al blij bij de gedachte dat je verdere stapjes had gezet. Waar ben je dan lieverdje. De lege bench lokte mij. Ik kreeg ineens een naar gevoel over me heen. Ik tilde de deken op en daar lag je, je was gestorven. Zomaar, ineens. Mijn hart schreeuwde het uit. Overmand door verdriet, tranen die kronkelige rivieren werden. Mijn Remi. Lieve kleine engel. Deze wereld was niet voor jou, jij had allang een andere wereld op het oog. Je was een engel op aarde, maar nu moest je terug. Je hebt je vleugeltjes aangedaan en bent stiekem vertrokken. Op naar jouw wereld. Een plek waar liefde en warmte overheerst en tranen worden gedroogd. Het zal daar vast heel mooi zijn. Dat moet wel, met zo'n lieflijk onschuldig mannetje. Dag jongen, dag lieve kleine engel. Hou van jou. x Jouw opvangmama