Kattenpraat

Flor heeft even bij ons mogen genieten... Hij viel op, in de wijk. Hij zwalkte rond op een straat in Lummen. Zijn verzwakte toestand was dramatisch. Mager, bang, kwijl rond zijn mondje. Een arm smoeltje, ogen triestig en leeg. Zijn vacht zo dof met ruwe warrige haren. We reden dezelfde avond nog naar de bewuste plek. De vangkooi werd opgezet en ja hoor, het duurde helemaal niet lang, voordat onze jongen erin liep. Hij zag er helemaal niet goed uit, dus onze dierenarts mocht een hele goede check up doen. En terecht, want hij had heel veel rotte tanden en zijn bloedonderzoek wees uit dat hij aids-positief was. Lieve jongen. Flor werd geholpen, maar was nog erg zwak. Ondanks alles, voelde hij de liefde en de geborgenheid. Hij genoot zo intens. Hij wilde zo graag bij ons zijn, dicht tegen ons aan. We koesterden hem, hij kreeg extra krachtpapjes, een lekkere warme snuggle om op te slapen en vooral heel veel liefde <3 En toen, uit het niets, viel het doek.... Het ene moment was hij zichzelf nog lekker aan het wassen, hij had een fijn warm lijfje en hij was zeer tevreden. Maar dan kijken we een uurtje later nog eens naar hem en toen vonden we hem, zijn levenloze lijfje. Hij lag er zelfs nog steeds heel tevreden bij, het moet haast wel een hartstilstand zijn geweest. Hij is heel stilletjes vertrokken, zonder dat hij er zelf erg in had. Dat troost ons, maar anderzijds gunden we hem de wereld. Eindelijk gered na zoveel ontberingen, eindelijk warmte en genegenheid. En dan moeten we hem even snel weer loslaten. Dat doet pijn. Lieve Flor, we hebben gister nog een mooie foto van jou kunnen maken, we hebben een mooi aandenken. Rust nu maar, wees blij daar waar je nu bent en voel je vrij <3 <3