Kattenpraat

Caravan drama Jarenlang stond de caravan gestald op een industrieterrein in Bree. Maar nu werd het tijd om deze uit het stof te halen, het zou gebruikt worden op een festival als een soort kassahuisje. Zo gezegd zo gedaan, de caravan werd aangekoppeld en rijden maar. Thuisgekomen kon het werk beginnen! De caravan opruimen, schoonmaken, maar wacht eens effe... wat ligt daar? De tijd stond even stil. Vier kleine kittens, piepend, zonder mama, keken verschrikt op. Maar och, kleintjes, wat is dat nou? Wij werden gebeld en onmiddellijk kregen we het gevoel dat mama en kittens uiteengerukt waren vanwege de plotselinge verplaatsing van de caravan. Er moet daar nog een mama rondlopen, overstuur waarschijnlijk, op die verlaten plek. Oke. We hadden niet eens plek meer voor een gezin, wij raakten er zelfs van overstuur. Met meer dan 170 katten in de opvang, beginnen de plekjes te slinken. Toch wilden wij mama en kittens herenigen, als ze daar nog zou lopen. Dat moet gewoon, we gaan geen moederloze kittens van hen maken. Dat is niet eerlijk naar hen, maar ook niet eerlijk naar de zoekende mama. Oke, hup. Kittens even veilig stellen en dan naar de bewuste plek in Bree. We kregen een doek uit de caravan waar de kittens ter wereld waren gekomen. In de vangkooi gelegd, op scherp en dan... afwachten. Kom op mama! Onze vangkooi was berust met een camera, zodat we op afstand het allemaal konden volgen. Fingers crossed... De tijd tikte verder, maar 's nachts, jawel. Daar was ze. Mama!! En boem in de kooi, gevangen!! YESSS. Uit bed rollen, en hup, de auto in en rijden maar ;-) Om 2.30 uur was de hereniging met mama. Geen roze wolk, want mama bleek toch ziek te zijn, maar ze kreeg een warm welkom van haar kindjes. Mama is mensen niet gewend, dus ze had enorm veel moeite met ons bijzijn. Dat is dan weer de keerzijde. De dag erop werd de familie verplaatst naar ons opvanggezin, en kon mama meteen naar de dierenarts. Mama Fanny heeft een aanrijding gehad, ze heeft een vreselijke bekkenbreuk. Echt foute boel. Haar staart is verlamd, ze is brood brood mager en haar bekje is ook niet in orde. Haar tanden staan helemaal verkeerd. We zijn zo zo blij dat ze bij ons is, wat was er van haar terecht gekomen daar, alleen op dat industrieterrein.. Alles goed en wel, maar mama is nu wel onze grootste zorg, dus we zullen haar ontlasten. Haar kittens zijn ook enorm mager ( 1 heeft ook afwijking, nl. ataxie) en we gaan hen nu bijvoeden. Rust nu maar mama, eet maar heel goed bij ons, je krijgt nu pijnstillers, vitamientjes, warmte en we zullen je respecteren. Jouw kindjes blijven lekker bij jou, maar die gaan we ook groot en sterk maken, samen met jou. We maken er samen wat moois van Fanny, echt <3