Kattenpraat

Okkie en Lukas Twee kanjers om van te houden, twee zeer getraumatiseerde vriendjes. Deze bijzondere kleuters zijn al op Facebook verschenen. Ze hebben iets gemeenschappelijks... Beiden hebben een hersenbeschadiging opgelopen door een enorme slag van buitenaf. Lukas heeft een plank op zijn kopje gekregen en is daardoor blind en deels doof geworden. Okkie heeft vastgezeten in een auto en heeft een hersenbloeding gehad en blijvende hersenschade. Het is bijna niet uit te leggen hoe hun leventje er ineens uitzag. Maar als opvangmama zal ik een poging wagen. Lukas is plotseling geheel blind en bijna doof geworden vanwege die stomme plank. Wekenlang leefde hij in het duister, maar dan letterlijk. Hij speelde niet, genoot niet, piepte 's nachts, hij was ernstig depressief geworden. En dit kun je je haast niet voorstellen, een jong dier waar de vreugde totaal afwezig was. Hij leek zelfs even het leven niet meer aan te kunnen, zijn leven was compleet in stille duisternis. Okkie wilde niet meer eten en schreeuwde 10 uur per dag. Hij ervaarde het leven niet meer zoals ons, hij leek het spoor bijster. We konden Okkie amper geruststellen, hij bleef schreeuwen, weigerde te eten en wilde niet spelen. Ook 's nachts ging dit vrolijk door, om de paar uur opstaan, om hen zelfs beiden gerust te stellen. Twee kittens, aan het begin van hun onbezorgd leventje, zij hadden er geen zin meer in. Ik was zelf ook ten einde raad, maar mijn man en ik bleven kalm, vol geduld en liefde. Het geschreeuw, daar kon Okkie niks aan doen, we namen hem in onze armen en suste en wiegde hem in slaap. We wisselden elkaar af, zodat Okkie altijd in liefdevolle armen lag. Okkie hield van onze eigen katten, hij had bijna een hysterische nood aan liefde van hen. Maar soms hadden onze katten hier geen zin. We kochten een robotkat die kopjes gaf en spinde. We kochten een knuffeldier waar een geruststellend muziekje uitkwam en waar het buikje op en neer ging. Een knuffel met een hartje die tikte, bach bloesems, anti depressiva pillen, deze kleine mannen hadden elk hun eigen aanpak. Toen kwam Greetje, een acupuncturiste, in hun leven, ze kwam elke dag, nu om de twee dagen. Ze gaf hen de nodige naaldjes, maar ook heel veel liefde en energie. Alles, in combinatie met elkaar, zagen we hen openbloeien. Er kwam weer glanst, rust en energie in hun lijfjes. Ze kregen weer zin in het leven. Okkie rent nu vrolijk door het huis, klimt, eet, slaapt lief, af en toe een gemiep tussendoor, een terugvalletje, maar hij voelt zich goed. Lukas is opener geworden, springt af en toe naar een speeltje, eet super goed en durft in open ruimtes een sprongetje te wagen. Deze kleuters zijn vertrokken, ze hebben zin gekregen in het leven en dat is ALLES wat er nu toe doet. Naar plaatsingen toe kijken we even niet. Eerst hun leven op de rails krijgen, en daar werken we nu hard aan. Ze zijn enorm lief en zo aandoenlijk. Ons hart smelt van liefde. En we zien, zoals op de foto, dat ze toch ook veel steun aan elkaar hebben. We voelen en zien enkel liefde.... Okkie en Lukasje.. wat hou ik toch intens veel van jullie. Liefs van je opvangmama x