Kattenpraat

Kobe Daar lag hij dan, helemaal alleen te schreeuwen in een kelder. Hij lag daar al eventjes, maar de meldster vond maar niks. Toen het geschreeuw de volgende morgen bleek aanhouden, besloot de dame de kelder eens goed onder handen te nemen en warempel... daar vond ze het hulpeloze kleine manneke. Waar is jouw mama lieverdje? Geen spoor... Blijkbaar is er een mogelijkheid om van buitenaf in de kelder te komen, maar gezien het aanhoudend geschreeuw, was mama toch al een tijdje niet meer teruggekomen, Er werd toch nog eventjes gewacht, maar het schreeuwen werd alsmaar luider dus er moest toch echt eten op tafel komen ;-) Kleine Kobe had een beetje melk gedronken, maar er moest nu echt wel een oplossing komen. Welnu, wij maakten onmiddellijk plaats voor kleine Kobe en we informeerden eens voorzichtig bij het eenmalig opvanggezin waar mamapoes Marie (Sfinx) zich had ontfermd over onze kleintjes Mientje en Basje. Of er nog een plekje beschikbaar was ;-) Ja hoor! Kobe werd bij mama Marie gebracht en wederom werd ons vondelingetje meteen geaccepteerd. Onmiddellijk een lekkere wasbeurt, een liefdevolle omhelzing van Marie en het gezinnetje was nu helemaal compleet <3 Het is toch ook een prachtmama!! Kobe geniet nu van zijn nieuwe familie en heeft er meteen een broertje en zusje bij :-)