Kattenpraat

Basje en Mientje Gisterochtend gebeurde er iets enorm verdrietigs. Een mamapoes beviel van deze twee kleintjes en liep meteen weg na de bevalling. Haar kittens lagen nog met bloed in hun vachtjes en te wachten op mama, maar ze kwam niet terug. Uren verstreken en het gekerm van Basje en Mientje werd steeds heviger. Tijd om in te grijpen. Mientje was al koud geworden en zakte weg, maar eerste hulp werd toegediend en langzaam warmden ze weer op. Meteen kregen ze een lekkere warme couveuse en een flesje. Gelukkig een goede zuigreflex en gulzig dronken ze hun melkje op. De situatie waar ze vandaan kwamen is ronduit schrijnend, daar kunnen we helaas niet al te veel over vertellen. Per toeval kregen we telefoon van een zeer lieve dame die een mamapoes had. Marie heette ze, ze was zelf haar kleintje net verloren en liep de hele tijd door het huis te zoeken en te piepen. Ze was zo overstuur en miste haar baby zo hard. Eigenlijk was het niet de bedoeling dat ze zwanger zou worden, de kater was net te laat gecastreerd. Maar daar willen we het niet over hebben, het was al verdrietig genoeg. De lieve dame bood aan om onze net geboren baby's bij haar Marie aan te leggen. De kans dat we de echte mama terug gaan vinden en vangen is enorm klein, dus we besloten in te gaan op het aanbod. We kwamen de kamer binnen bij Marie. Ze hoorde luid gepiep van Basje en Mientje en ze begon helemaal hieperdepiep te worden. Ze piepte terug naar de baby's en het kon allemaal niet snel genoeg gaan. Onmiddellijk werden ze gewassen en gooide ze zich op haar zij. Kom maar baby's, mama is er. Zo ontroerend en mooi... Onze baby's hebben nu een mama en mama is in de zevende hemel <3