Kattenpraat

Emotionele avond Achter de schermen is het redden van dieren soms even te erg. De machteloosheid, het verdriet, de emoties, de woede, allerlei gemengde gevoelens gieren door het lijf. We kregen gisteravond twee ernstige spoedmeldingen vlak achter elkaar. Er liep al sinds de ZOMER in Bree een zieke kat die gevoerd werd door mensen. Haar aangevreten oren zagen zwart van het opgedroogde bloed... Dit klonk heel onheilspellend, dus we besloten het diertje onmiddellijk op te halen. Daarna werd het stil in ons hart. We zagen een verschrikkelijk toegetakeld dier, nog vele malen erger dan Tristan in het verleden. We besparen jullie de foto... Haar oren waren helemaal weggevreten, tranen sprongen in onze ogen. Dit was hele foute boel. We belden een spoeddierenarts en we konden meteen vertrekken. Ze kreeg de naam Luna. Echter... onderweg kregen we NOG een spoedmelding. Ditmaal van de noodpolitie. Een aangereden kat, heel toevallig in de buurt van onze autorit. De melder was buiten in de tuin, maar ineens hoorde hij iets wat niet pluis was. Een auto had een kat aangereden en was doorgereden. De dier had serieuze hoofdwonden, maar liet zich ondanks alles niet vangen. We maakten daar snel een tussenstop en konden hem gelukkig heel snel vangen. Hij kreeg de naam Jeroom. Ineens zaten we met twee doodzieke katten in de auto. Stresslevel HOOG. Gelukkig waren we snel bij de dierenarts maar... Luna had zo'n ernstige oorkanker ( aan beide oren), het zat tot op haar schedeltje, dat enkel euthanasie nog de juiste verdrietige oplossing was. En dan Jeroom..ook bij hem ging het helemaal mis, hij was aan het sterven. Zijn hoofdletsel was te ernstig en hij kreeg ademhalingsproblemen. Ook Jeroom raakten we kwijt. En dan loop je terug naar je auto, na een helse rit, twee reddingsacties, met lege reismandjes. We waren ze kwijt. Het is zo emotioneel, je voelt je zo machteloos, woedend, maar stil tegelijkertijd. Je weet niet meer wat je moet voelen. Luna had gered kunnen worden als er op tijd ingegrepen zou zijn. Jeroom zijn leven was ineens voorbij, de automobilist stopte niet eens. We zijn dierenredders, dat is onze passie, dat is in ons leven verweven, maar soms: is het even stil. Rust zacht lieve zieltjes, konden we maar.....